verhuis je mee?

Vanwege aanhoudende problemen met dit weblog, ga ik een nieuw weblog beginnen:

Mevrouw W2.0

https://mevrouwwnieuw.blogspot.com/ 

Dit is het laatste bericht op dit weblog, maar het blijft wel gewoon bestaan. 

Ik hoop dat je met me mee zal verhuizen 💗

Mevrouw W2.0

Toen wij de zondag in Parijs bij ons hotel aankwamen, bleek het de wekelijkse vlooienmarkt te zijn.

Meubels, decoratie, kleding, sieraden, oude en nieuwe spullen... het was er allemaal.

Het was leuk om even een stukje over de markt te lopen. Mijn nichtje kocht een ring, ik hield het alleen bij kijken en foto's nemen. 

En eigenlijk doe ik dat meestal wel op dit soort markten. 

2.0 2.0 2.0 2.0 2.0

En dan nu iets totaal anders:

Vanwege aanhoudende problemen met dit weblog, ga ik een nieuw weblog beginnen:

Mevrouw W2.0

https://mevrouwwnieuw.blogspot.com/

Hierna volgt nog 1 bericht op dit weblog, waarin bovenstaande mededeling ook staat en daarna ga ik helemaal over naar mijn nieuwe weblog. Ik hoop je daar ook te zien!

dag drie en vier

 Na anderhalve dag in de binnenstad van Parijs geweest te zijn, gingen we een dag naar Disneyland toe. Al vroeg gingen we de deur uit, want we hadden bedacht dat we bij McDonalds in Disneyland gingen ontbijten. Maar eerst moesten we een uur met de metro en de trein reizen.

Dat ontbijt viel trouwens best wel tegen. Gelukkig is de koffie wél goed bij McDonalds. 

Het was een wisselvallige dag: droge periodes en buien wisselden elkaar af en 's middags hadden we met een paar stevige onweersbuien te maken.

Het was ook tijdens deze buien dat in Parijs het kunstwerk op de Pont Neuf (waarover ik gisteren schreef) beschadigd raakte.

Met de drukte viel het overigens wel mee. De attracties die mijn nichtje het leukste vond, konden we meerdere keren doen. Aan het eind van de dag keken we naar de dagelijkse licht- en vuurwerkshow en toen was het tijd om weer terug naar het hotel te gaan, waar we om kwart voor één 's nachts terug waren. De ijssalon om de hoek had juist de deuren gesloten 😯

De dag erna zat de stedentrip naar Parijs er helaas weer op. Na ergens ontbeten te hebben, gingen we naar de trein en een paar uur later waren we terug in Antwerpen, waar manlief ons al stond op te wachten.

We hadden het goed in Parijs en alles is zonder incidenten verlopen. Het was een reisje voor mijn nichtje, waarop haar moeder haar na de eindexamens trakteerde. Nu is het wachten op de uitslag van de eindexamens. Mijn nichtje vroeg al, voor de grap, of we volgend jaar weer op reis gaan als ze zou zakken*. En dat zegt genoeg, toch? Ze heeft enorm van deze stedentrip genoten. En ik ook!

*Nichtje stond er goed voor toen ze de eindexamens inging. We gaan er dus vanuit dat ze wel zal slagen.

🏰 🏰 🏰 🏰🏰

Disneyland was het derde attractiepark waar ik dit jaar heenging. Soms kom ik in geen jaren in een pretpark en nu opeens drie keer achter elkaar, maar voor nu vind ik het wel weer genoeg geweest. Het zijn nou ook weer niet de goedkoopste uitstapjes. 

In Disneyland moest ik wel een regenponcho kopen. Er vielen stevige buien en mijn oude trouwe regenjasje bleek zo lek als een mandje, ook al had ik hem een tijdje terug nog geïmpregneerd. De poncho hield me redelijk droog en ook nog eens lekker warm. Eenmaal terug thuis heb ik gelijk een nieuwe regenjas besteld. Met mijn vorige jas heb ik negen jaar gedaan en hopelijk gaat de nieuwe net zo lang of liever nog langer mee. 

dag twee

De tweede dag in Parijs begonnen we met een bezoek aan de Eiffeltoren.

We hadden van tevoren al online tickets gekocht en omdat we met een gids meeliepen, hoefden we nergens lang te wachten. De gids deed het overigens erg leuk. Hij vertelde uiteraard van alles en begeleidde ons naar de tweede verdieping. Daarna waren we vrij om rond te lopen en er zat verder ook geen tijdlimiet aan ons bezoek. 

We troffen het, zei de gids gelijk al toen we hem ontmoetten, want het was een perfecte dag om de Eiffeltoren te bezoeken. En hij had gelijk: we konden heel ver kijken.

Na de Eiffeltoren stond het tweede wat nichtje graag wilde doen, op het programma: varen over de Seine.

Op de rondvaartboot die wij geboekt hadden, konden zeshonderd mensen. Toen wij bij de kade kwamen stonden er al zo'n driehonderd (volgens het personeel) wachtenden voor ons. Gelukkig konden we nog buiten zitten. 

De vaartocht duurde een uur en we voeren vanaf de Eiffeltoren tot voorbij de Notre Dame en daarna weer terug. 

De laatste weken is er hard aan gewerkt om de Pont Neuf in te pakken door kunstenaar JR. Vroeger werden grote bouwwerken door het echtpaar Christo ingepakt en na hun overlijden, wilde JR ze eren. Nu 41 jaar nadat zij de Pont Neuf ingepakt hadden, heeft JR de brug opnieuw ingepakt.

JR maakte rotsen van de brug en binnenkort kun je over de brug door het kunstwerk heen lopen. De planning was dat morgen het kunstwerk geopend ging worden, maar een dag nadat wij er onderdoor voeren is het tijdens onweer beschadigd geraakt. De opening is hierdoor uitgesteld. 

Na de boottocht over de Seine gingen we naar de Arc de Triomphe:

Deze triomfboog is vijftig meter hoog en we beklommen de wenteltrap om op het dak te komen.

Avenue des Champs-Elysées.

Avenue de la Grande Armée, met uitzicht op de wolkenkrabbers van zakenwijk La Défense.

De Arc de Triomphe staat op één van de drukste verkeerspleinen van Parijs: er komen hier twaalf wegen (avenues, lanen) samen. 

Omdat hier geen strepen op de weg staan moeten bestuurders zelf beslissen waar ze rijden, daarnaast heeft verkeer dat vanuit de lanen komt voorrang op verkeer dat al op de rotonde rijdt. 

We sloten de dag in de buurt van ons hotel af. 

We aten bij een pizzeria (nichtje en schoonzus pizza en ik lasagne) en we bezochten nog een paar souvenirwinkels. 

wensen van mijn nichtje

Wat wil een zestienjarige in Parijs doen? Naar de Eiffeltoren, varen op de Seine en naar Disneyland toe. Dat waren voor mijn nichtje de belangrijkste dingen. En o ja, pizza's eten wilde ze ook, want dat is haar lievelingskost. 

Begin december boekten schoonzus, haar dochter en ik al het hotel waar we wilden overnachten en de Eurostartrein. 

Manlief bracht ons zondagmorgen al vroeg naar Antwerpen, waar we de trein naar Parijs namen. En rond twaalf uur stapten we uit bij treinstation Gare du Nord:

Vanaf daar was het een kwartier lopen naar ons hotel. De hotelkamer was basic, maar wel driepersoons en we kwamen er verder toch alleen maar om te slapen. Meer hoefde het daarom ook niet te zijn. Verder was het overal schoon en het personeel was vriendelijk. En het mooie was dat we binnen een paar minuten bij basiliek de Sacré-Coeur stonden. 

De basiliek werd in 1887 gebouwd ter herdenking van de 58.000 doden die tijdens de Frans-Duitse Oorlog vielen (1870-1871).

Vanaf de straat naar de basiliek is het 237 traptreden omhoog.

En na die 237 deden we er nog een schepje bovenop en beklommen we nog eens 300 treden om vanaf de koepel nog verder over de stad te kunnen kijken. En mijn schoonzus, die in oktober een nieuwe knie kreeg, deed dat zomaar even!

Het was een bewolkte dag, maar het was wel warm.

's Avonds, na het eten van een🍕, namen we de metro naar station Trocadéro om naar de lichtjes van de Eiffeltoren te kijken. 

Vanaf zonsondergang tot 1:00 uur knipperen er ieder uur 5 minuten lang 20.000 lichtjes.

We liepen vervolgens nog tot aan de Eiffeltoren en daarna gingen we terug naar het hotel. Na deze lange dag hadden we wel wat slaap verdiend.

ik mag mee

Afgelopen november zaten we met een aantal familieleden in een restaurant. Schoonzus M en haar kinderen zaten bij mij in de buurt. M is een alleenstaande moeder en heeft een zoon en een dochter. Haar dochter is mijn petekind en is naar mij vernoemd, wat ik nog altijd heel erg bijzonder vind. Het meisje en ik hebben ook nog eens een hele goede band, altijd al gehad.

Toen de zoon net de eindexamens op de middelbare school afgerond had, ging M met hem op stedentrip. Hij had als bestemming Milaan gekozen. En nu zit haar dochter in de examenklas en tijdens dat etentje vertelde mijn nichtje dat ze met haar moeder op stedentrip naar Parijs zou gaan. "Dat meen je niet!" riep ik "Ik heb toevallig net tegen je oom(manlief) gezegd dat ik wel weer eens naar Parijs wilde!" Het was een spontane reactie van mij geweest, maar het nichtje reageerde als volgt: "gaan jullie met ons mee?" 

Ik vroeg bedenktijd.

 Manlief zag het niet zitten om mee te gaan en hij en ik zijn daarom samen in december naar Parijs geweest. Ik heb de vraag van mijn nichtje vervolgens uitgebreid met haar moeder besproken, want het was tenslotte een moeder-kind uitstapje. Maar nee, ze wilden mij er graag bij hebben! Dus ik zei dat ik meeging, maar dat ik me zo min mogelijk met de invulling van de dagen zou bemoeien, want dat mocht mijn nichtje bedenken. 

Een hotel en de Eurostartrein werden geboekt. De betaalde uitstapjes in Parijs werden ook geboekt en na maandenlang voorpret is het dan eindelijk zover: we vertrekken vandaag naar Parijs! Manlief brengt ons naar het station en zal ons daar woensdag ook weer ophalen. Schoonzus, mijn nichtje en ik hebben er zin in! Een paar dagen Parijs... dat wordt veel kletsen, lekker eten, mooie dingen zien en leuke dingen doen!

Op mijn weblog zal ik even niet aanwezig zijn. Tot later! 

trakteren

Een collega en ik zijn beiden in 1966 geboren en we vieren dit jaar dus beiden onze zestigste verjaardag. Nu leek het ons leuk om onze vier naaste collega's op een high-tea te trakteren. Ik liet ChatGPT een uitnodiging maken, die we een paar maanden geleden naar de anderen stuurden.

De kosten voor de high-tea waren uiteraard voor onze rekening.

Vanmorgen stonden de collega's ons al met een mooie plant op te wachten. Die plant had natuurlijk niet gehoeven, maar het was wel erg lief van ze. Vervolgens reden we naar Middelburg en een uurtje later streken we neer in het gezellige restaurant.

We kregen lekkere dingen te eten.

Er was ook nog een gang met scones en yoghurt, maar daar heb ik geen foto van. 

Na de high-tea trokken we Middelburg in om te gaan shoppen. We gingen winkel in en winkel uit en ik heb best leuke dingen gezien, maar ik heb niks gekocht. Nu had ik ook helemaal niks nodig en daarnaast vind ik alles ook nog eens erg duur. Tussendoor streken we nog ergens op een terrasje neer om iets te drinken.

Het was een leuke dag zo samen met de collega's en het was fijn om ze op deze manier te kunnen trakteren.