intro

Mijn naam is...

Mevrouw W. Een bekende in blogland, ook al is het alweer een aantal jaren geleden dat ik met mijn vorige weblog stopte. Dat weblog heette ...

zondag 14 oktober 2018

ontpolderen

Ontpolderen betekent dat de polder teruggegeven wordt aan de natuur. En dat klinkt mooi. Maar ik woon in een streek waar dit best wel voor veel ophef zorgt en ook ik heb er best wel problemen mee, hoezeer ik ook een natuurmens ben. 

Als er ontpoldert moet worden, dan kunnen mensen daar de dupe van zijn en daarbij kunnen de emoties hoog oplopen. De grond moet onteigent worden, bewoners moeten elders een stek vinden, gebouwen en grond die soms al meerdere generaties in het bezit van een familie waren, zullen worden afgebroken of opgeslokt worden door de natuur. En niet alleen bij de landeigenaren en bewoners stuit het ontpolderen op verzet, maar bij heel veel mensen. 

Een bekend voorbeeld van ontpolderen is de Hertogin Hedwigepolder in Zeeuws-Vlaanderen. Door een verdrag tussen Nederland en Belgiƫ, worden de Hedwigepolder en de nabijgelegen Prosperpolder teruggegeven aan de natuur. Er was hier veel verzet tegen en er is nog uitgezocht of er niet elders ontpoldert kon worden, maar de Hedwigepolder verloor de strijd. De polders worden teruggegeven aan de natuur, want onder andere door de verdieping van de Westerschelde voor de scheepvaart, moet er een uitstroomgebied komen waardoor de kans op overstromingen verkleind wordt.

Wij stonden vorig jaar op de dijk bij de Hedwigepolder en keken de polder in:


Wat zonde toch dat dit moet verdwijnen!


Onlangs is gestart met het afbreken van het huis. De wegen zullen verdwijnen. Leidingen en kabels worden verwijderd. De bomen zullen verdwijnen. Over een tijd zal in deze polder het water binnenstromen.

Maar waarom moet ik het nu zo nodig over ontpolderen hebben? Wij gingen gisteren wandelen in de Biesbosch en wij waren daar in een polder die teruggegeven is aan de natuur. En misschien zullen heel veel mensen denken van dat is mooi, de Biesbosch is een natuurgebied dat uitgebreid is. Maar ik liep daar met best wel een dubbel gevoel rond. Ik kon het niet nalaten om me af te vragen hoe het daar gegaan is. Was er verzet? Wat is er voor moeten verdwijnen? Ging het met veel emoties gepaard? Liepen de gemoederen hier ook hoog op?


Maar als natuurmens zag ik er ook wel weer de schoonheid van in.



En ook hier heeft het ontpolderen met hoog water en de veiligheid bij overstromingen te maken.




Als ik in de natuur ben, probeer ik eigenlijk altijd zo min mogelijk mensen op de foto te zetten. Maar geloof me als ik zeg dat er gisteren veel wandelaars en fietsers in de Biesbosch waren. Het was natuurlijk een schitterende dag om buiten te zijn.




Ik vond die rode kleuren in het landschap erg mooi:


'Voetstappen' in de modder:



Dit 'huisje' staat bovenop een gemaalpomp en is daar opgezet voor de vleermuizen. Met een gemaalpomp word de stand van het water beheerd. 


Wij maakten een wandeling van 10 km. 

Toen wij naar de Biesbosch toe reden, stroomde Zeeland helemaal vol. Wij reden Zeeland uit en in tegengestelde richting trok een continue stroom van auto's, caravans, campers en motors de provincie in. Het zal wel druk geweest zijn aan de kust!

Gisteravond kwam zoonlief na een rit van 700 km in het zuiden van Spanje aan. De jongens blijven hier tot zaterdag en daarna beginnen ze aan de terugreis. Eigenlijk waren ze van plan geweest om in 1x terug te rijden, maar dat plan hebben ze gelukkig al gewijzigd. Misschien was het nog niet zo dom van mij, om ze van te voren al adressen van hotels langs de route te geven. 

Vandaag ga ik het rustig aan doen. Na een erg drukke week is dat wel even nodig.

Fijne zondag!

4 opmerkingen:

  1. Ja dat zijn moeilijke dingen. Ik ben wel eens blij dat ik die beslissingen niet hoef te nemen. Fijn dat het goed gaat met je zoon.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het zal wel,nodig zijn maar ik word er ook niet blij van. Mijn vader werkte vroeg bij de N.H.M. en was betrokken bij de ontginning van woeste gronden zodat er genoeg grond was om voedsel te verbouwen. Het grootste gedeelte van de ontgonnen grond is nu weer woest............
    Mooie foto’s!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vrienden van ons waren ook de dupe, zij zijn van Zeeland naar Groningen verhuisd. Met achterlating van vrijwel alles, en van alle familie en dierbaren, maar ze hadden geen keuze. Het doel is mooi, en dat maakt het ook dubbel. Fijn dat je weer een goed bericht ontving van je zoon. Rust vandaag maar eens lekker uit, het herfstige weer dat eerder deze week werd verwacht, blijft voorlopig toch weer uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja, ik heb datzelfde gevoel bij Tiengemeten, mensen moesten weg, het werd een eiland van natuur, en vervolgens is het verheven tot feesteiland van natuurmonumenten.....maar okay, het is er ook weergaloos mooi, als er geen feesten zijn.Heel dubbel.

    BeantwoordenVerwijderen