goed

Geef me wat groen en bloemen uit de tuin en uit de winkel en ik ben er braaf mee:

Ik vind die pot zelf zo mooi. Deze zat bij een workshop die ik een tijd geleden volgde en sindsdien staat hij hier in huis te pronken en vul ik hem steeds opnieuw met takken en bloemen. Ik heb er wel een keer nieuw steekschuim ingedaan, want dat oude was op den duur niet zo fris meer.

🌹 🌸 🌹 🌸 🌹 🌸 🌹

 Broerlief wordt deze week nog overgeplaatst naar een ziekenhuis hier in de buurt. Broer hoopt dat hij nu ook meer bezoek zal krijgen, want de enigen die in Brugge op bezoek kwamen waren mijn andere broer en ik. We kunnen nu ook eens bekijken wanneer onze moeder eens op visite kan komen. 

Mijn ritjes naar Brugge zitten er voorlopig dus op en het zal me 140 km rijden in de week schelen, nu broer dichterbij komt. En toch ga ik het missen. Vlakbij het ziekenhuis in Brugge is een leuke kringloopwinkel waar ik regelmatig even binnensprong. En ik ging ook een paar keer naar een andere kringloopwinkel in Brugge toe. Ik heb er mooie koopjes gedaan. Gisteren ging ik voor de laatste keer en ik kwam met een lap stof, garen voor de lockmachine, kralen, kerstballen en kerstlichtjes thuis.

Broer is iedere keer weer een stukje meer opgeknapt als ik hem zie. En steeds kan hij weer wat meer. Hij is inmiddels 21 kg afgevallen. Tot van de week werd hij steeds in het ziekenhuisbed verplaatst als hij voor onderzoek weg moest, maar omdat zitten steeds beter gaat, gebeurde dat nu een keer in een rolstoel. Voor de eerste keer zag hij zichzelf na acht weken in een spiegel (in de lift) en hij herkende zichzelf niet meer. We hebben er samen om gelachen, want ook al is hij echt heel erg ernstig ziek geweest en is hij daarom zoveel afgevallen, het gaat nu gelukkig de goede kant op. 

vraag van de dag

De vraag van de dag... ik ga er mee stoppen. Ik heb het jaar er net niet mee vol gemaakt, maar ik was toch al van plan om er eind van de maand mee te stoppen. Ik heb het ondertussen wel een beetje gehad met al die vragen. Bedankt aan iedereen die de vragen het afgelopen jaar ook beantwoord hebben. Het was leuk om te doen. 

❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤

Deze afbeelding kwam ik onlangs op een Facebookpagina tegen:

Ik vind het een goed voorbeeld van hoe rouwen voelt. Er wordt al snel gezegd dat je het verwerkt of dat het moet slijten, maar het verdriet wordt niet minder. Je leert ermee omgaan.

❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤

Het was mooi weer en dus gingen we wandelen. Het was zelfs aangenaam warm in het zonnetje en er stond totaal geen wind. 

Door de vele regen van de afgelopen tijd, was het pad soms erg modderig en stonden er grote plassen. Voor mij is dat niet zo erg, maar manlief heeft schoenen waarvan de zolen behoorlijk afgesleten en glad geworden zijn. Voor hem was het soms glibberen en glijden. 

Deze knotwilg heeft het loodje gelegd:

Later op de dag zou het weer bewolkt worden, de dreigende wolken waren al in aantocht:

We keken maar de andere kant op, want daar zag het er nog wel goed uit 😉:

Na de wandeling gingen we op visite bij mijn schoonmoeder. Toen we een paar uur later naar huis reden regende het en was het weer gedaan met het mooie weer.

boompje

Vraag van de dag: met de hand afwassen of de vaatwasser? 

De vaatwasser.

 Als wij vroeger gingen kamperen vond ik alles leuk, behalve de afwas. En het maakte niet uit of we dat bij de wasbakken op de camping of gewoon in de caravan deden, ik heb er gewoon een hekel aan. 

🎄 🎅 🎄 🎅 🎄 🎅 🎄 🎅 🎄

Het is vandaag 5 december en normaal gesproken zou ik me nog niet met een kerstboom bezighouden, maar dit jaar wel. Ik ben een beetje aangestoken door het kerstvirus op mijn werk, dat onder de collega's heerst. En ook het sombere weer van de afgelopen tijd zal er wel mee te maken hebben: ik was wel toe aan een beetje extra lampjes in huis.

In de afgelopen jaren heb ik steeds verteld dat wij geen kerstboom meer zetten, sinds het overlijden van onze jongste zoon. We hingen wel lampjes voor de ramen en ik maakte een paar kerststukken voor op de tafels, maar een kerstboom zetten was voor ons te verdrietig. En wij zijn niet de enige ouders die niet veel meer aan kerst deden na het overlijden van hun kind, want op de lotgenotensite lees ik dat heel veel ouders dat niet meer doen. Deze periode is voor velen van ons enorm moeilijk en verdrietig. 

Voor het overlijden van Jus was het zetten van de kerstboom iets wat we als gezin samen deden. Manlief hing de lampjes in de boom, de kinderen en ik versierden de boom met ballen en slingers. En degene die er bij kon, mocht de piek op de boom zetten. Ook het opruimen na de feestdagen, was iets wat we meestal gezamenlijk deden.

Vanaf 2017 veranderde alles. Ons gezin was niet meer compleet en een kerstboom zetten voelde voor ons niet goed. Het hele kerstgevoel was compleet verdwenen en nog steeds is dat niet terug en misschien komt het wel nooit meer. 

En toch...

 Op mijn werk wordt met man en macht gewerkt om de gangen van de afdelingen zo mooi mogelijk te versieren. Een collega maakt van gekregen kerstballen, die ze na een oproep op Facebook deed, de mooiste kerstdecoraties en iedereen wordt steeds enthousiaster. Ik ook. 

Gisteren ging ik naar het tuincentrum om voer voor de honden en de poes te halen en ik wilde een sparrentak kopen om kerststukjes mee te maken. Ze hadden daar ook lieve kleine kerstboompjes... waarvan ik er één meenam, een boompje van ongeveer een meter hoog.

Eenmaal thuis heb ik de kerstspullen bij elkaar gezocht. Ik hing de kerstlampjes, net zoals ieder jaar, voor de ramen en daarna ging ik het kerstboompje versieren. Eigenlijk was dat helemaal niet leuk om te doen, want de herinneringen aan vroeger spookten door mijn hoofd. En nu we een dag verder zijn weet ik nog steeds niet of ik nou blij of niet ben met het boompje. Het zal een kwestie van wennen zijn, denk ik.

Sint en zijn Pieten

Vraag van de dag: laarzen of Uggs? 

Nee, geen Uggs voor mij! Ik heb een soort Uggs van een ander merk met nepwol en die draag ik als pantoffels. In de koude maanden draag ik graag laarzen en daar komt verder geen dier of dierenleed aan te pas. Ook mijn wandelschoenen zijn niet van leer. 

🐑 🐑 🐑 🐑 🐑 🐑 🐑 🐑

Deze foto wil ik jullie niet onthouden:

Ik vind hem namelijk geweldig! De foto werd op het werk van zoonlief genomen en zoonlief is één van deze drie. Ik vind het echt zo leuk dat hij zoiets doet. Ze trakteerden de collega's op snoepgoed en hadden een hele leuke ochtend. 

Toen zoonlief een jaar of zestien was, moest hij de maatschappelijke stage op school doen. Hij meldde zich bij het Sinterklaascomité en vergezelde Sinterklaas tijdens een intocht en met een paar sinterklaasfeesten als Zwarte Piet. Het schminken gebeurde bij iemand thuis, maar het afschminken diende gewoon thuis te gebeuren. Onze hond Bee zag een onbekende binnen stappen, toen ik onze Zwarte Piet opgehaald had en vloog hem zo ongeveer aan. Ook als zoonlief iets zei, had Bee het nog steeds niet door dat hij het was. 

Het is een goede waakhond, onze Bee😀

werk

Vraag van de dag: waarom heb je besloten om het werk dat je nu doet te doen? 

Dat heeft alles met het werk van mijn man en de zorg van onze kinderen te maken. Vijftien jaar geleden zou ik voor mijn werk (horeca) avonden moeten gaan werken. Dit zou wel binnen de zorginstelling zijn waar ik nog steeds werkzaam ben. Maar omdat in die tijd manlief door zijn werk vaak laat thuis was en ik wilde dat de kinderen 's avonds gewoon thuis bij mij waren, koos ik er voor om de huishouding in te gaan. Dat betekende dat ik er in loon op achteruit ging, maar ik heb nooit één seconde spijt van deze keuze gehad. Sindsdien ben ik alle weekenden en feestdagen vrij en ik werk alleen overdag. Daarnaast werk ik in een bijzonder leuk team en ik doe het werk ook nog eens graag. En mijn kinderen hadden een moeder die er buiten schooltijd altijd voor ze was. 

Voor wie zich afvraagt waarom ik niet gestopt ben met werken toen de kinderen geboren werden: ik zou thuis tegen de muren opgevlogen zijn. Ik heb het gewoon nodig om onder de mensen te komen en omdat wij ook nog eens in het buitengebied wonen, zien we hier heel weinig mensen. 

☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘

Mijn jongste broer ligt nu zes weken in Brugge in het ziekenhuis en binnenkort zal hij overgeplaatst worden naar een revalidatieafdeling of- centrum in Nederland. Doordat de verzekering revalidatie in België niet vergoedt kan hij daar niet langer blijven. Waar hij heen gaat en wanneer is nog niet bekend, als er ergens plaats voor hem is, zal hij daar heen gebracht worden. 

Ik had gisteren het laatste gesprek met zijn behandelend arts en de bacterie is inmiddels ver uit zijn lichaam. Hij zal voorlopig nog antibiotica moeten gebruiken, maar het is allemaal niet levensbedreigend meer. En of er later nog operaties zullen volgen is nog niet duidelijk. Eerst moet hij weer leren lopen en op kracht komen. 

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

Hierbij wil ik je een fijn weekend wensen!

glitters

Vraag van de dag: wat zou je met één miljoen euro doen?

Ik heb een collega die soms tegen me zegt: "ik ben langs je huis gereden en het stond er nog, dus die één miljoen euro heb je nog niet gewonnen!" En dat is dus wat ik altijd zeg: als ik veel geld win dan gaat dit huis tegen de vlakte en wordt er een nieuw huis gebouwd. 

🏠 💰 🏠 💰 🏠 💰 🏠 💰 🏠

Door de nieuwe coronaregels kunnen de avondlessen van de naailes niet doorgaan. De docente kwam met het voorstel om de leerlingen van de avondgroepen bij de lessen overdag in te delen en om ook nog een extra ochtend les te geven. Als ik het minder druk zou hebben dan zou ik wel overdag gegaan zijn, maar nu komt me dat niet zo goed uit en ik laat daarom even verstek gaan. De lessen die ik mis haal ik later wel een keer in. 

De laatste weken was ik op naailes bezig aan een jurk en die heb ik thuis verder af gemaakt:

Het patroon komt uit een Knipmode van 2016. Door de glitters in de stof is het een beetje een feestjurk geworden.

kalender

Vraag van de dag: welke website bezoek je het vaakst? 

Facebook.

🙈 🙉 🙊 🙊 🙉 🙈

Er zijn een heleboel adventskalenders te koop en die zijn er van goedkoop naar behoorlijk prijzig. Vroeger kocht ik voor de kinderen de kalenders waar chocolaatjes inzaten en soms kocht ik die van de krasloterij. Ik heb ook weleens de beautykalender van de Action gekocht, maar dat bleek niks voor mij te zijn, want ik koop liever gewoon losse producten. 

Dit jaar heb ik de adventskalender van I Live Green Magazine: 

Hiermee kun je duurzame/biologische prijzen winnen. 

De opbrengst van deze kalender is voor de Bijenstichting: klik! is uitverkocht.

Ik ga er vanuit dat ik niet in de prijzen ga vallen, maar ik vind het wel leuk om op deze manier een goed doel te steunen.