hoedje

Vorig jaar naaide ik dit hoedje:

Ik draag het af en toe in de tuin, alleen heeft het best wel een brede rand en dat zit niet lekker. Ik moet de rand omslaan, wil het hoedje fatsoenlijk op mijn hoofd blijven zitten. Het was daarom tijd om toch maar een nieuw hoedje te maken. Een patroon hiervoor vond ik bij La Maison Victor: klik!

Op zich zit deze goed, maar misschien had hij toch nog iets krapper gemogen, maar dat is dan voor een volgend hoedje... Verder zit het goed en is de rand smaller dan bij mijn vorige hoedje. Ik gebruikte een restje denimstof en voor de binnenkant een restje katoen. De applicatie kocht ik ooit bij Fournituren 4 fun: klik!

Ik moet heel erg oppassen dat mijn scheiding niet verbrandt. Als ik er zonnebrandcrème, ook speciale voor je hoofd, opsmeer krijg ik vet haar en dat vind ik helemaal niks. Dus draag ik een pet of een hoedje. Het voordeel van een hoedje is dat mijn oren ook gelijk beschermd zijn tegen de zon. 

Mijn vader had zwart haar en een donkere huid. Mijn moeder is blond en heeft een lichte huid. Het is wel duidelijk op wie ik het meeste lijk. En ook zoonlief heeft die lichte huid, alleen is zijn haar wel donkerder. 

Jarenlang heb ik medicijnen gebruikt waarmee ik niet in de zon mocht komen. Omdat dat best wel een onmogelijke opgave voor me bleek te zijn (ik fiets, wandel, tuinier) smeerde ik me altijd met factor 50 in, in overleg met de dermatoloog. Sinds een jaar heb ik die medicijnen niet meer, maar die factor 50 houd ik er wel in. En ik moet zeggen dat ik ook zelden verbrand. Als er al een stukje rood kleurt, dan is dat echt iets wat ik vergeten ben in te smeren. 

het leven van...

klaprozen. 

Een tijd geleden kocht ik een pakketje bij de Hema om zelf zaadbommen te maken. Ik moest kleipoeder en kokosvezelgrond aanlengen met water, bloemzaadjes erdoorheen mengen en vervolgens bolletjes ervan draaien. Deze zaadbommen kun je in de tuin strooien en vervolgens is het wachten totdat er plantjes gaan groeien.

Natuurlijk ben ik dan weer zo'n muts die de beschrijving niet goed gelezen had en per ongeluk teveel water door de kleipoeder deed. In plaats van zaadbommen kiepte ik uiteindelijk maar een vloeibare kleisubstantie in mijn zinken teil. Het was niet anders... Maar de zaadjes sloegen goed aan en we kunnen nu genieten van weelderige insectenlokkende planten. 

De klaprozen waren al herkenbaar voordat ze opengingen, maar voor de rest is het iedere keer weer een verrassing wat voor plant er gaat bloeien. Ik heb in voorgaande jaren ook veldbloemen in de zinken teil gezaaid, maar dit mengsel van de Hema vind ik tot nu toe een stuk mooier. 

oud en verlaten

Omdat de komende dagen regen afgegeven is, gingen we vanmiddag wandelen. Het was mooi weer en dat was goed te merken toen we naar onze wandelbestemming toereden: richting de kust was het erg druk op de weg. Wij gingen de andere kant op, naar Watervliet in Oost-Vlaanderen (België). 

De wandeling begon mooi:

En eindigde ook mooi:

En tussendoor zagen we mooie huizen en ook oude en soms wat vervallen huizen.

En we kwamen ook een aantal huizen tegen die echt stonden te verkrotten.

Onbewoond en soms met een bord eraan dat het huis verkocht was. Om op te knappen of om af te breken en er een nieuw huis neer te zetten.

En dit was echt de kers op de taart:

Een bouwval zonder deur... we hebben er even binnen gekeken. 

Naar boven of in de kelder zijn we niet geweest. Ik heb een paar foto's genomen en daarna gingen we er weer uit. 

Voor het betreden van een leegstaand huis/gebouw gelden een paar regels: je begeeft je op iemand anders terrein en je blijft overal af en neemt absoluut niks mee. Het enige wat je doet is foto's maken. Het was toevallig dat bij dit huisje de deur ontbrak en we zodoende even binden konden gluren. In de andere leegstaande huizen zijn wij niet geweest. 

Het verkennen van verlaten gebouwen heet Urban Exploring en ik volg al langere tijd Daanoe en de foto's van deze Urban Explorer zijn geweldig: klik!

Op Facebook kijk ik soms ook bij andere, veelal amateur Urban Explorers en dan zie ik toch dingen die niet altijd kloppen, zoals het verplaatsen van voorwerpen om mooiere foto's te kunnen maken. Er komen ook wel verhalen over beveiligers langs en ik zou toch ook niet graag oog in oog komen te staan met krakers of zwervers of zo. 

Maar goed, laten we het voorlopig maar bij dit ene huisje houden. Ik ga er geen hobby van maken. 

We hebben onze kilometers weer gemaakt. 

Vandaag was de eerste dag dat ik eens geen last van mijn rug had. Hiephoi! Ik heb de afgelopen dagen best wel van alles gedaan, maar daarnaast ook wel goed opgelet met wat ik deed en ik heb mijn oefeningen braaf gedaan. Het gaat gelukkig weer de goede kant op. 

vroeg

Een vriendin van me gaat nooit de deur uit zonder haar camera. Waar ze ook heengaat, dat ding zit altijd in haar tas. Ik doe dat zelf niet en soms is dat weleens jammer, maar aangezien ik wel altijd mijn telefoon mee heb, kan ik toch foto's nemen. 

Met het instellen van mijn camera ben ik wel behendig, met mijn telefoon laat ik de instelling altijd op 'automatisch' staan. Maar dat is ook niet erg. Ik denk trouwens dat vrijwel iedereen dat doet. 

Maar goed, ik liep vanmorgen al vroeg mijn rondje. Zes km door de polder. Ik kwam een vrachtwagen en een motorrijder tegen en verder geen mens. Wel zag ik hazen, zwaluwen, lepelaars, eenden en een buizerd. Het was een goed begin van de dag... dat moet ik vaker doen. 

spinsel

Zondag overdag regende het en pas halverwege/eind de middag werd het droog. We gingen daarom pas laat wandelen.

(Bron: Google Maps)

We gingen naar natuurgebied Braakman-Zuid en als je dan vervolgens zegt: "bij het bruggetje", dan weten veel mensen hier in de buurt waar je geweest bent.

De Braakman is een oude zeearm van de Westerschelde. Het gebied bestaat, naast water, uit bos en polders. 

Wij liepen eerst door het bos, vervolgens door de polder (om aan onze kilometers te komen) en daarna weer door het bos. 

De wolken waren nog donker en zwaar, maar geleidelijk aan kregen we steeds meer blauwe lucht te zien.

Maar pas aan het begin van de avond trokken de meeste donkere wolken weg.

We kwamen 'ingepakte' struiken tegen:

 Een fijn spinsel bedekte de takken.

Ik plaatste de foto's op facebook en vroeg aan mijn vrienden van welk beestje dit zou kunnen zijn. Ik kreeg de volgende antwoorden:

spinselmot

stippelmot

eikenprocessierups

bastaardsatijnvlinder

Haha, nou weet ik het nog niet...

Weet iemand van jullie wat het kan zijn?

pindakaas

Van de winter gingen de pindakaaspotten bij lange na niet zo snel leeg als nu:

De jonge vogeltjes moeten gevoerd worden en blijkbaar voldoet de vogelpindakaas daar goed voor. 

De foto's zijn niet helemaal scherp: de vogels zitten niet stil en de pindakaaspot hangt net iets te ver weg voor mijn lens. Maar... dit is wat ik zie als ik uit het keukenraam kijk. Het is de hele dag een komen en gaan van vogels. Er komt ook regelmatig een specht, maar die heb ik vandaag niet gezien. 

smaken verschillen

Dat is toch mooi om in de tuin te hebben: 

Er zitten, zover ik weet, vier groene kikkers in onze vijver en overdag zitten ze vaak op de rand in de zon. 

🐸 🐸 🐸 🐸 🐸 🐸 🐸 🐸 

Mijn petekind moet binnenkort voor het Heilig Vormsel en daar had ze nieuwe kleding voor nodig. Ik ging mee winkelen. Dat viel allemaal nog niet mee: wat zij mooi vond, vond haar moeder niet mooi. En wat haar moeder mooi vond, vond zij niet mooi. Gezellig hoor! Ze gooide echt haar kont tegen de krib.

Eigenlijk kon ik het meisje geen ongelijk geven: ik vond de kleding waar ze zelf voor koos ook mooier... En ze vond daardoor dat ze beter met mij dan met haar moeder kon gaan winkelen. Haar moeder kon er wel mee lachen. 

Ze is geen meisje voor jurken, rokjes en ruches en ze gaat een sportieve zwarte broek en een wit t-shirt met een opdruk dragen. Simpel, maar ook na de kerkdienst goed draagbaar. 

Ondanks de meningsverschillen was het een gezellige middag. We praatten en lachten en aten een ijsje. De moeder kocht voor zichzelf ook nog een shirt en een trui. Ik zag van allerlei leuke dingen, maar heb niks gekocht. Ik heb heel veel kleding en ook voor naar het Heilig Vormsel heb ik nog wel iets in de kast hangen. 

Hopelijk doorstaan we de kerkdienst goed. Toen ze communie deed heb ik de hele kerk bij elkaar gehuild. Dat kwam omdat vier dagen nadat haar broer het Heilig Vormsel deed onze Jus overleden is. De communie van het meisje was een jaar later in dezelfde kerk, met dezelfde pastoor en hetzelfde koor. Dat was voor ons toen erg confronterend.