Het weer was net zoals mijn stemming, ik was een beetje somber, maar ik besloot toch om te gaan wandelen. Gewoon om even mijn gedachten te ordenen en natuurlijk ook om buiten te kunnen zijn.
Oh kijk: lammetjes!
Daar knapt een mens toch wat van op!
Het deed deugd om die witte wolletjes door de wei te zien dartelen.
Het ging regenen, maar dat nam ik maar voor lief.
Terug thuis voelde ik me wel wat beter, maar met één wandeling is mijn sombere periode nog niet voorbij, anders zouden eerdere wandelingen ook al geholpen hebben. Het is niet mijn favoriete tijd van het jaar, laten we het daar maar op houden.
Het is nog vroeg in het jaar, maar die lammetjes... die vertelden me dat het voorjaar niet lang meer op zich laat wachten. En lammetjes spreken altijd de waarheid 😉🐑
Geen opmerkingen:
Een reactie posten