intro

Mijn naam is...

Mevrouw W. (Bijgewerkt op 14-03-2024) Een bekende in blogland, ook al is het alweer een aantal jaren geleden dat ik met mijn vorige webl...

woensdag 25 februari 2026

molens

Zondag was het negen jaar geleden dat onze jongste zoon kwam te overlijden. Normaal gesproken zijn wij altijd thuis op zijn geboorte- en sterfdag en nu kwamen wij terug van vakantie. Het grootste deel van de dag zouden wij daarom niet thuis zijn en we bespraken dit van tevoren met elkaar en we bespraken het met zoonlief. De sterfdag van Justus is een heel erg beladen dag en normaal komt er altijd visite en ook aan deze mensen vertelden we dat we deze keer andere plannen hadden. 

We verlieten 's morgens Hotel de Eemhof en op de terugweg naar huis brachten we een bezoek aan de molens van Kinderdijk.

Het was een erg regenachtige dag en toch waren we niet de enige toeristen, maar veel andere Nederlanders waren er niet. We kwamen Fransen, Belgen, Italianen en Chinezen tegen. 


In Kinderdijk staan negentien molens, waarvan de meeste omstreeks 1740 gebouwd werden. Daarvan zijn er nog zestien bewoond. Twee molens zijn ingericht als museummolen en daar kun je binnenkijken en ook uitleg van een medewerker/vrijwilliger krijgen.




De molens werden tot 1868 gebruikt om water uit de Alblasserwaard weg te pompen.


Daarna nam een stoomgemaal de taak van de molens over en vanaf 1942 wordt op elektriciteit het water weggepompt.



De oudste molen is de Blokweerse molen en deze dateert uit 1630:



We wandelden heen over het pad langs de molens en omdat het steeds harder ging regenen namen we terug het (overdekte) rondvaartbootje naar de ingang. Daar brachten we vervolgens nog een bezoek aan het gemaal, het hulpgemaal en het vogeltheater.

Halverwege de middag waren we weer terug thuis. Het uitstapje naar Kinderdijk had manlief en mij nog enigszins afleiding kunnen geven, maar eenmaal terug thuis overviel de naargeestigheid van de dag me. Tot het moment dat Justus nog geleefd had ging het nog wel, maar daarna begon die film van negen jaar geleden zich weer in mijn hoofd af te spelen. Net zoals voorgaande jaren en zo zal het ook altijd blijven. Voor half negen 's avonds op 22 februari 2017 was alles normaal en waren wij als gezin compleet. Daarna zou niks meer hetzelfde zijn. Nooit meer.


22 opmerkingen:

  1. Wat een moeilijke dag,ondanks alle moois,dat je zag

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is en blijft een ontzettende moeilijke en verdrietige dag voor ons.

      Verwijderen
  2. Ik heb het vast al vaker gezegd: mij lijkt een kind verliezen het allerergste dat je kan gebeuren. En het lijkt mij ook dat het nooit over gaat. Je leidt een op het oog normaal leven, maar het zal er altijd zijn. Altijd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klopt. Je pakt de draad weer op, maar altijd is er dat verdriet en het gemis. Dat is geen moment uit mijn gedachten.

      Verwijderen
  3. 💜💜💜 voor de 3 die achterbleven...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het verdriet blijft altijd, maar zo’n dag is extra zwaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het zal zwaar blijven om die dag door te komen, afleiding werkt wel maar de realiteit komt dan toch weer terug als je thuis komt. Toch is het goed dat jullie een andere invulling eraan gaan geven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het voelde voor ons beter zo. Natuurlijk bedoelen die anderen het goed en ook zij hebben hun verdriet, maar voor ons maakt het zo'n dag eigenlijk nog eens extra zwaar.

      Verwijderen
  6. Gemis en verdriet voor altijd. Goed dat je het blijft delen. Jullie zoon zal altijd bij jullie horen.
    Marina

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Goed dat je hoe jullie die dag ervaren deelt hier. Nooit meer onbevangen en zorgeloos.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik vind jullie zo dapper en stoer! Duizend knuffels.
    Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het lijkt me het ergste wat mij kan overkomen, een kind verliezen.Dit gemis gaat nooit over. Ik heb het bij mijn moeder gezien, die verloor haar oudste op negenjarige leeftijd. Het bleef moeilijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bij ons is het negen jaar geleden en soms is het nog steeds niet te bevatten. Het is een wond die open blijft.

      Verwijderen
  10. Wat een verdrietig einde van jullie vakantie. Zo triest.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De dag zelf en ook de aanloop daar naartoe zijn moeilijk en het was eigenlijk wel fijn om nu weg te zijn. Een andere omgeving en andere dingen dan normaal doen geven tot op zekere hoogte afleiding.

      Verwijderen
  11. Een warme knuffel voor jou, jullie. Negen jaar is niks als het gaat om zo'n groot verdriet en gemis.

    BeantwoordenVerwijderen