intro

Mijn naam is...

Mevrouw W. (Bijgewerkt op 14-03-2024) Een bekende in blogland, ook al is het alweer een aantal jaren geleden dat ik met mijn vorige webl...

woensdag 25 februari 2026

molens

Zondag was het negen jaar geleden dat onze jongste zoon kwam te overlijden. Normaal gesproken zijn wij altijd thuis op zijn geboorte- en sterfdag en nu kwamen wij terug van vakantie. Het grootste deel van de dag zouden wij daarom niet thuis zijn en we bespraken dit van tevoren met elkaar en we bespraken het met zoonlief. De sterfdag van Justus is een heel erg beladen dag en normaal komt er altijd visite en ook aan deze mensen vertelden we dat we deze keer andere plannen hadden. 

We verlieten 's morgens Hotel de Eemhof en op de terugweg naar huis brachten we een bezoek aan de molens van Kinderdijk.

Het was een erg regenachtige dag en toch waren we niet de enige toeristen, maar veel andere Nederlanders waren er niet. We kwamen Fransen, Belgen, Italianen en Chinezen tegen. 


In Kinderdijk staan negentien molens, waarvan de meeste omstreeks 1740 gebouwd werden. Daarvan zijn er nog zestien bewoond. Twee molens zijn ingericht als museummolen en daar kun je binnenkijken en ook uitleg van een medewerker/vrijwilliger krijgen.




De molens werden tot 1868 gebruikt om water uit de Alblasserwaard weg te pompen.


Daarna nam een stoomgemaal de taak van de molens over en vanaf 1942 wordt op elektriciteit het water weggepompt.



De oudste molen is de Blokweerse molen en deze dateert uit 1630:



We wandelden heen over het pad langs de molens en omdat het steeds harder ging regenen namen we terug het (overdekte) rondvaartbootje naar de ingang. Daar brachten we vervolgens nog een bezoek aan het gemaal, het hulpgemaal en het vogeltheater.

Halverwege de middag waren we weer terug thuis. Het uitstapje naar Kinderdijk had manlief en mij nog enigszins afleiding kunnen geven, maar eenmaal terug thuis overviel de naargeestigheid van de dag me. Tot het moment dat Justus nog geleefd had ging het nog wel, maar daarna begon die film van negen jaar geleden zich weer in mijn hoofd af te spelen. Net zoals voorgaande jaren en zo zal het ook altijd blijven. Voor half negen 's avonds op 22 februari 2017 was alles normaal en waren wij als gezin compleet. Daarna zou niks meer hetzelfde zijn. Nooit meer.


3 opmerkingen:

  1. Wat een moeilijke dag,ondanks alle moois,dat je zag

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb het vast al vaker gezegd: mij lijkt een kind verliezen het allerergste dat je kan gebeuren. En het lijkt mij ook dat het nooit over gaat. Je leidt een op het oog normaal leven, maar het zal er altijd zijn. Altijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. 💜💜💜 voor de 3 die achterbleven...

    BeantwoordenVerwijderen