De kogel is door de kerk: ik ga minder werken. Ik werk maar zestien uur in de week en ik ga nog eens vier uur inleveren. Financieel kan het goed, dus waarom zou ik het niet doen? Manlief en ik hebben het besproken, want ik wilde hem eerst de kans geven om misschien minder te gaan werken, maar hij wil nog niet minderen. En dus hebben we samen besloten dat ik deze stap wel ga maken.
"Wat ga je met je nieuwe vrije tijd doen?" vroeg mijn leidinggevende "mooie wandelingen maken?" Vast wel, maar ook tuinieren en er ligt een hoop verfwerk te wachten. Het is al fijn als ik gewoon ergens aan door kan werken en niet alles hoef op te ruimen omdat ik de andere dag naar mijn werk moet. En voor de rest zie ik wel hoe het loopt.
Ik heb twee collega's van dezelfde leeftijd (de rest is jonger) en degene waarmee ik gisteren samenwerkte, zei dat ik misschien wel de aanzet gaf voor hun om ook minder te gaan werken. We hebben alle drie niet zo'n beste gezondheid en het werk dat we doen is lichamelijk zwaar. En het is niet alleen het werk, het zijn ook andere dingen waar we het druk mee hebben. Alhoewel dat voor mij minder is dan voor die andere twee: ik heb geen ouders en schoonouders meer om voor te zorgen en ik heb ook geen kleinkinderen om op te passen.
De aanvraag is ingediend en op 1 februari gaat mijn nieuwe rooster in. Nu de beslissing definitief is, kan ik bijna niet wachten tot het zover is.
¨Heerlijk voor je, vooral als het ook financieel kan,
BeantwoordenVerwijderenDank je wel.
VerwijderenWe gaan het wat zuiniger aan moeten doen, maar dat gaat wel lukken.
Heel fijn dat het kan. Kan me voorstellen dat je nu wel heel hard uitkijkt naar 1 februari.
BeantwoordenVerwijderenNu het erdoor is, kijk ik er echt naar uit.
VerwijderenInderdaad fijn, en zoals de anderen al zeggen: dat het kán is al een zegen. En dat je man het nog niet wil... dat is op een andere manier positief, voor hem heeft stoppen geen meerwaarde en voor jou wel!
BeantwoordenVerwijderenIk doe ik mijn werk graag en mijn collega's zijn geweldig, maar sinds een jaar loop ik steeds meer tegen mijn eigen grenzen aan. Maar als manlief minder zou willen werken, dan zou ik het zeker wel voor hem over hebben om mijn uren toch door te blijven werken.
VerwijderenWat een goede beslissing. Beter te minderen,als je gezondheid nog goed is,dan wachten op ziekteverlof(als je pech hebt)
BeantwoordenVerwijderenInderdaad! Als je pech hebt kan er opeens veel veranderen.
VerwijderenWat heerlijk zeg! Het gaat je vast goed bevallen. Maar als dat nou toch niet zo mocht zijn, dan denk ik dat je in jouw beroep altijd weer terug kan, gezien de tekorten die er overal zijn.
BeantwoordenVerwijderenTerug naar meer uren zal geen probleem zijn, toch zeker niet als die andere twee collega's ook minder zouden gaan werken. Werk is er altijd en het is moeilijk om aan personeel te komen.
VerwijderenHeerlijk, ik heb 26 jaar 12 uur per week gewerkt en dat beviel me prima, was ‘s middags altijd thuis voor de kinderen en later tijd voor vrijwilligerswerk en al mijn hobby’s.
BeantwoordenVerwijderenFijn voor jullie dat het zo vrij makkelijk besloten kan worden. Meer vrije tijd is fijn en vult zich altijd vanzelf. En als je een stuk onder je grens zit is er eventueel nog de ruimte om incidenteel eens in te vallen als er een beroep op je wordt gedaan.
BeantwoordenVerwijderen