De kogel is door de kerk: ik ga minder werken. Ik werk maar zestien uur in de week en ik ga nog eens vier uur inleveren. Financieel kan het goed, dus waarom zou ik het niet doen? Manlief en ik hebben het besproken, want ik wilde hem eerst de kans geven om misschien minder te gaan werken, maar hij wil nog niet minderen. En dus hebben we samen besloten dat ik deze stap wel ga maken.
"Wat ga je met je nieuwe vrije tijd doen?" vroeg mijn leidinggevende "mooie wandelingen maken?" Vast wel, maar ook tuinieren en er ligt een hoop verfwerk te wachten. Het is al fijn als ik gewoon ergens aan door kan werken en niet alles hoef op te ruimen omdat ik de andere dag naar mijn werk moet. En voor de rest zie ik wel hoe het loopt.
Ik heb twee collega's van dezelfde leeftijd (de rest is jonger) en degene waarmee ik gisteren samenwerkte, zei dat ik misschien wel de aanzet gaf voor hun om ook minder te gaan werken. We hebben alle drie niet zo'n beste gezondheid en het werk dat we doen is lichamelijk zwaar. En het is niet alleen het werk, het zijn ook andere dingen waar we het druk mee hebben. Alhoewel dat voor mij minder is dan voor die andere twee: ik heb geen ouders en schoonouders meer om voor te zorgen en ik heb ook geen kleinkinderen om op te passen.
De aanvraag is ingediend en op 1 februari gaat mijn nieuwe rooster in. Nu de beslissing definitief is, kan ik bijna niet wachten tot het zover is.
¨Heerlijk voor je, vooral als het ook financieel kan,
BeantwoordenVerwijderenDank je wel.
VerwijderenWe gaan het wat zuiniger aan moeten doen, maar dat gaat wel lukken.
Heel fijn dat het kan. Kan me voorstellen dat je nu wel heel hard uitkijkt naar 1 februari.
BeantwoordenVerwijderenNu het erdoor is, kijk ik er echt naar uit.
VerwijderenInderdaad fijn, en zoals de anderen al zeggen: dat het kán is al een zegen. En dat je man het nog niet wil... dat is op een andere manier positief, voor hem heeft stoppen geen meerwaarde en voor jou wel!
BeantwoordenVerwijderenIk doe ik mijn werk graag en mijn collega's zijn geweldig, maar sinds een jaar loop ik steeds meer tegen mijn eigen grenzen aan. Maar als manlief minder zou willen werken, dan zou ik het zeker wel voor hem over hebben om mijn uren toch door te blijven werken.
VerwijderenWat een goede beslissing. Beter te minderen,als je gezondheid nog goed is,dan wachten op ziekteverlof(als je pech hebt)
BeantwoordenVerwijderenInderdaad! Als je pech hebt kan er opeens veel veranderen.
VerwijderenWat heerlijk zeg! Het gaat je vast goed bevallen. Maar als dat nou toch niet zo mocht zijn, dan denk ik dat je in jouw beroep altijd weer terug kan, gezien de tekorten die er overal zijn.
BeantwoordenVerwijderenTerug naar meer uren zal geen probleem zijn, toch zeker niet als die andere twee collega's ook minder zouden gaan werken. Werk is er altijd en het is moeilijk om aan personeel te komen.
VerwijderenHeerlijk, ik heb 26 jaar 12 uur per week gewerkt en dat beviel me prima, was ‘s middags altijd thuis voor de kinderen en later tijd voor vrijwilligerswerk en al mijn hobby’s.
BeantwoordenVerwijderenOoit ben ik met 32 uur begonnen, dat was nog in een andere functie. Toen ik kinderen had ben ik eigenlijk steeds minder gaan werken: eerst naar 20 uur en nu werk ik al heel erg lang 16 uur.
VerwijderenFijn voor jullie dat het zo vrij makkelijk besloten kan worden. Meer vrije tijd is fijn en vult zich altijd vanzelf. En als je een stuk onder je grens zit is er eventueel nog de ruimte om incidenteel eens in te vallen als er een beroep op je wordt gedaan.
BeantwoordenVerwijderenDat kan zeker. Het gebeurt nu ook wel dat er zieken en vakanties zijn en er een keer wat extra uren gemaakt worden. Toch hebben ze van hogerhand liever niet dat we teveel overuren maken.
VerwijderenHeel goed dat je voor jezelf kiest. Als het kan, waarom dan niet?
BeantwoordenVerwijderenDat vind ik ook.
VerwijderenFijn dat het kan en ik weet uit ervaring dat dat (wat) rust geeft.
BeantwoordenVerwijderenIk werk nu op maandag, woensdag en vrijdag en dat is een bewuste keus: doordat ik een chronische ziekte heb, werk ik liever niet teveel dagen achter elkaar. Nadeel is wel dat mijn weekend dan ook maar twee dagen duurt. Vanaf februari laat ik de vrijdag vervallen en ben ik opeens vier dagen achter elkaar vrij. Dat klinkt best wel luxe, vind ik.
VerwijderenWat fijn voor je!
BeantwoordenVerwijderenDank je wel.
VerwijderenWat heerlijk, voor je.ik ben 64 en heb recent de beslissing genomen om helemaal te stoppen met werken. Ik heb wel getwijfeld maar nu de kogel door de kerk is kan ik niet wachten tot het 15 maart is.
BeantwoordenVerwijderenDat is helemaal fijn, Lena! Tot je 67e moeten werken is lang, hè? Maar over twee maanden kun je er al een punt achter zetten, dat is echt een heel fijn vooruitzicht.
VerwijderenHeerlijk toch! Het is fijn om af te bouwen en zeker als je nog zoveel andere dingen hebt die je graag doet...
BeantwoordenVerwijderenIk denk ook niet dat ik me ga vervelen :)
VerwijderenVerstandig, goed besluit en ga lekker genieten van dat extra dagje.
BeantwoordenVerwijderenDank je wel, dat zal ik zeker doen.
VerwijderenHeerlijk dat je dit kan doen. Ik wens je veel plezier in je nieuwe extra uren.
BeantwoordenVerwijderenDank je wel.
VerwijderenEen heerlijk vooruitzicht. Je bent een bezige bij en van verveling zal geen sprake zijn. Tijd voor leuke nieuwe ontdekkingen!
BeantwoordenVerwijderenStraks ben ik iedere week vier dagen achter elkaar vrij, dat is echt een heerlijk vooruitzicht.
VerwijderenHeerlijk, op maandag en woensdag nog wel onder de mensen zijn, en daarna 4 aaneengesloten dagen om lekker je eigen dingen te doen. Gezien je vele hobbies zul je je niet gaan vervelen. Dat je man nog niet de behoefte voelt om minder uren te gaan werken, vind ik evengoed een goed teken, dat geeft aan dat zijn werk hem goed bevalt.
BeantwoordenVerwijderenHij werkt ook al iets van 35 jaar voor dezelfde werkgever, dat zegt ook wel genoeg.
VerwijderenIk besloot dat iets meer dan een jaar geleden ook, ik ben jonger maar het ging zo goed niet en ik had bijna alleen nachtdiensten. Het gaat je vast goed doen.
BeantwoordenVerwijderenSoms is het nodig om op de rem te trappen. Dat was bij jou zo en bij mij nu ook.
Verwijderen