tuin

Toen ik naar buiten keek, zag ik een kleine vlinder op een sier-ui zitten:

Het is een boomblauwtje en hij heeft daar zeker een paar uur gezeten.

Ik bedacht me dat het alweer lang geleden was, dat ik met mijn camera door de tuin gelopen had. Hoog tijd om daar eens verandering in te brengen! Het is half mei en er bloeit van alles, alleen werkt het weer niet echt mee om daar voluit van te genieten. 

Wij hebben een grote tuin (2000m2) en sinds een paar jaar is dit kleine kleine hoekje mijn favoriete stukje tuin:

Een paar jaar geleden zette ik daar een houten tuinbank, die we toen al zeker twintig jaar hadden en waar we eigenlijk nooit op zaten omdat die niet lekker zat. Op en voor de bank kwamen bloempotten te staan, waaronder drie rhododendrons. 

Deze heesters doen het bij ons niet in de volle grond en daarom staan ze in potten. Ieder jaar geven ze mooie bloemen en ze staan daar wel naar hun zin. 

 Links naast de bank plantte ik een paar planten in de grond, waaronder pioenrozen die ik twee jaar geleden uit de tuin van mijn schoonmoeder haalde. 

Het verhaal dat pioenrozen moeilijk te verplanten zijn, gaat in mijn geval niet op. Ik heb op verschillende plaatsen pioenrozen uit de tuin van mijn schoonmoeder gezet en ze zijn allemaal goed aangeslagen. 

  Naast de planten van mijn schoonmoeder, had ik zelf al eens eerder pioenrozen geplant en dat zijn weer totaal andere bloemen. De bloemen zijn een stuk minder vol:

De kleine pimpernel:

Deze wilde akelei is een inheemse soort:

Op de foto lijkt hij blauw van kleur, maar in het echt is hij meer paars.

Dit is het eerste jaar dat ik echt besloten heb, om geen eenjarige planten meer voor te zaaien. Voorheen had ik ieder voorjaar wel kweekbakjes in de vensterbank staan en de plantjes zette ik later buiten in potten.

Het vele gesjouw met grote gieters iedere dag, viel me vorig jaar erg zwaar. Vandaar dat ik besloten heb dat er geen bloempotten meer in de tuin bij mogen komen. Wat er staat is prima en met drie à vier volle gieters per dag red ik het wel, maar het hoeven er niet meer te worden. 

Deze heerlijk ruikende roze roos kocht ik vorig jaar bij biologische rozenkwekerij de Bierkreek: klik!

Als ik het goed heb, heet de roos Renée van Wegberg, vernoemd naar de gelijknamige Nederlandse zangeres, actrice en theatermaakster. 

Een aardhommel op bieslook:

De hommel is niet de enige die van de bieslook snoept, want een paar keer per week doe ik zelf bieslookstengels door mijn rauwkost. 

De viooltjes en petunia's zijn vanzelf uitgezaaid. 

Viooltjes groeien overal wel, de petunia's zijn slechts op één plaats teruggekomen. 

Ooit was ik tijdens een bloemschikworkshop gelijk fan van de zaaddozen van het juffertje-in-het-groen, waar we mee werkten. Ik moest en zou dit mooie plantje in mijn tuin hebben!

Het juffertje doet het extreem goed in onze tuin en ik moet oppassen dat het niet teveel gaat woekeren. Maar ik ben wél heel erg blij met dit mooie bloemetje. Naast de blauwe bloemen heb ik ze ook in wit en roze. 

Op 9 januari jl. plaatste ik deze foto op mijn weblog:

 Toen stond er een knop in een rozenstruik terwijl het vroor en er sneeuw lag. Ik schreef er toen bij dat deze roos bijna het hele jaar door bloeit. De bloemen van toen zijn allang uitgebloeid en de nieuwe roos op onderstaande foto is ook alweer op haar retour.

Vrouwenmantel:

Slaapmutsje:

De tuin is veel werk en het meeste doe ik alleen. Toch heb ik van de week de hulp van manlief ingeroepen, want het lukt me steeds minder goed om alles bij te houden. De borders zijn geen probleem voor mij, dat is nog te overzien, maar er zijn ook stukken tuin waar ik niet zo vaak kom en daar begint het me nu echt boven mijn hoofd te groeien. Er zijn stukken waar veel onkruid staat en ook langs de randen, waar ons terrein aan dat van de buren grenst, krijg ik het niet meer onder controle. Ik werk graag in de tuin, maar ik moet toegeven dat het sinds een jaar gewoon allemaal niet meer zo lekker gaat. Manlief mag me daarom eens wat vaker helpen en samen redden we het dan wel.