ik mag mee

Afgelopen november zaten we met een aantal familieleden in een restaurant. Schoonzus M en haar kinderen zaten bij mij in de buurt. M is een alleenstaande moeder en heeft een zoon en een dochter. Haar dochter is mijn petekind en is naar mij vernoemd, wat ik nog altijd heel erg bijzonder vind. Het meisje en ik hebben ook nog eens een hele goede band, altijd al gehad.

Toen de zoon net de eindexamens op de middelbare school afgerond had, ging M met hem op stedentrip. Hij had als bestemming Milaan gekozen. En nu zit haar dochter in de examenklas en tijdens dat etentje vertelde mijn nichtje dat ze met haar moeder op stedentrip naar Parijs zou gaan. "Dat meen je niet!" riep ik "Ik heb toevallig net tegen je oom(manlief) gezegd dat ik wel weer eens naar Parijs wilde!" Het was een spontane reactie van mij geweest, maar het nichtje reageerde als volgt: "gaan jullie met ons mee?" 

Ik vroeg bedenktijd.

 Manlief zag het niet zitten om mee te gaan en hij en ik zijn daarom samen in december naar Parijs geweest. Ik heb de vraag van mijn nichtje vervolgens uitgebreid met haar moeder besproken, want het was tenslotte een moeder-kind uitstapje. Maar nee, ze wilden mij er graag bij hebben! Dus ik zei dat ik meeging, maar dat ik me zo min mogelijk met de invulling van de dagen zou bemoeien, want dat mocht mijn nichtje bedenken. 

Een hotel en de Eurostartrein werden geboekt. De betaalde uitstapjes in Parijs werden ook geboekt en na maandenlang voorpret is het dan eindelijk zover: we vertrekken vandaag naar Parijs! Manlief brengt ons naar het station en zal ons daar woensdag ook weer ophalen. Schoonzus, mijn nichtje en ik hebben er zin in! Een paar dagen Parijs... dat wordt veel kletsen, lekker eten, mooie dingen zien en leuke dingen doen!

Op mijn weblog zal ik even niet aanwezig zijn. Tot later!