nooduitgang

Mijn schoonouders hadden vroeger een vijvertje in de tuin, maar toen ze op de kindjes van de zus van manlief gingen passen, doekten ze deze op. Ik had altijd gedacht dat de vijver weggedaan was en ik was dan ook blij verrast toen ik deze vorig jaar, tijdens de verhuizing van dezelfde (schoon)zus tegenkwam. Het ding stond rechtop tegen een schuur ergens in een hoekje in haar tuin. Schoonzus wilde hem niet meer. Ik wilde hem wel.

 Man en zoon plaatsten de vijver in onze tuin, vulden deze met water en een paar weken later werd de vijver weer leeggehaald omdat er een lek inzat. Nadat het lekje gedicht was, begonnen we opnieuw met vullen en inrichten. Sindsdien hebben we er dus een klein vijvertje bij. We hebben ook nog een veel grotere vijver elders in de tuin.  

Het water trekt veel dieren, vooral vogels. Elke dag komen heel veel vogels uit de vijver drinken en badderen. Kikkers staken deze zomer van de grote vijver naar het kleine vijvertje over. Er was ook een keer een vos en er kwamen egels. Over de kleine zoogdieren maakte ik me een beetje zorgen, want stel dat ze in de vijver terecht zouden komen en er niet meer uit konden klimmen en daardoor zouden verdrinken... Ik wilde daarom een egeltrap hebben, wat ook een handig hulpje voor kikkers en padden schijnt te zijn.

Ik ben bij verschillende tuincentra geweest om te kijken of ze een egeltrap verkochten. Als ik erom vroeg, werd ik soms vreemd aangekeken. Best gek, want voor vijvers en wilde dieren in de tuin hadden ze van alles, maar dit dan juist weer niet, terwijl het best wel belangrijk is. Om niet langer te hoeven zoeken, bestelde ik daarom maar een egeltrap op internet.

De houten egeltrap. Er zitten twee scharnierpunten in waardoor je er een staande brug van kan maken: klik!

Als het over een tijdje beter weer is, zal ik de egeltrap weleens beter plaatsen en op een andere manier in de grond bevestigen. Voor nu volstaat een grote steen. Mochten er nu kleine dieren in de vijver terechtkomen, dan zijn ze in ieder geval geholpen en ik ben nu tenminste gerustgesteld.

Vanuit het keukenraam zie ik de bedrijvigheid van de vogels bij de vijver. Ook kunnen we met een camera zien wat er gebeurt, zo ook de groene specht op onderstaand filmpje.

Ik had de groene specht al eventjes niet gezien en zijn herkenbare roep ook niet gehoord. Toch komt hij dus nog steeds onze tuin bezoeken. Het zal ook wel door de winter komen dat ik nu niet alles van buiten meekrijg. Alle ramen en deuren zijn dicht en zelf ben ik ook niet zo heel veel in de tuin. Een camera is dan wel handig om af en toe eens mee te kijken.