bank

Toen ik vrijdagavond zei dat ik de zaterdag naar Ikea wilde, werd ik gewoon keihard uitgelachen door manlief. Hij wist waarom ik daarheen wilde, namelijk om voor een bank voor in de woonkamer te kijken. Zijn vooroordeel was dat er bij het Zweedse woonwarenhuis weinig keuze was. Goed, geen Ikea dus!

We gingen hier in de buurt bij verschillende winkels kijken. We hebben heel veel banken gepast en eigenlijk konden we niet echt vinden wat we zochten. De banken waren of te hard of ik kon niet met mijn voeten bij de vloer. En na vijf winkels zei manlief: "zullen we dan toch maar naar Gent (Ikea) rijden?" En weet je wat? Daar vonden we zelfs verschillende banken die we wel iets vonden. 

We gingen nog niet met een bank, maar wel met veel ideeën naar huis. 

 Manlief had foto's van banken en de namen ervan gemaakt en ging thuis eerst eens alles op een rijtje zetten. Bij Ikea in Nederland bleken de banken een stuk goedkoper dan in België te zijn, op de bank die we uiteindelijk wilden kopen zat een verschil van €150. Het loonde dus echt wel om in Nederland te gaan shoppen en daarom maakten we zondag een ritje naar Breda. 

Ons oude bankstel hadden we al heel erg lang en deze was dan ook tot op de draad versleten. Bovenaan de foto zie je hoe ingedeukt de rugleuning was:

Hier vanaf de andere kant:

Er zaten vlekken in en de stof was door toedoen van poezennagels niet meer om aan te zien. Door diezelfde poezen hebben we nu ook niet voor een dure bank gekozen. De oude bank was een grote hoekbank en die kochten we in een tijd dat we nog twee schoolgaande kinderen hadden en er altijd veel jeugd over de vloer kwam. Sinds Justus er niet meer is, werd het deel waar hij altijd zat eigenlijk maar zelden meer gebruikt. Kiezen voor iets kleiners, was daardoor dus geen probleem. En we wilden sowieso geen hoekbank meer. We kozen daarom voor een 3-zitter en die kolossale hoekbank ging eruit.

Wat een verbetering is het en wat een ruimte hebben we nu in de woonkamer!

Een paar jaar geleden had ik een keer van mijn vakantiegeld een stoeltje gekocht en dat kan nu mooi als losse stoel bij de bank. En als er visite komt, dan hebben we ook nog genoeg andere stoelen om te gebruiken. 

Om die bank thuis te krijgen moesten we wel het één en ander doorstaan. Het waaide te hard om met de aanhangwagen de weg op te gaan en manlief had gemeten en gemeten en nog eens gemeten of alles in de auto zou kunnen. Ik stelde nog voor om later in de maand met de aanhangwagen naar Ikea te gaan, maar de dozen zouden volgens hem gewoon in de auto kunnen. Dus niet! Manlief had geen rekening met de rondingen in de auto gehouden. Met een hoop gepuzzel en karton achterlatend bij de winkel kregen we toch alles in de auto. De achterklep moest openblijven en onze stoelen moesten helemaal vooruit gezet worden. Manlief paste niet meer tussen de rugleuning van de stoel en het stuur, bij mij lukte dat net. Met mijn kin op het stuur ben ik de 80 km naar huis gereden, terwijl manlief op de bijrijdersstoel tegen het dashboard aangeplakt zat. Het was een lange rit, maar we hebben wel gelachen.