Eén van de leuke dingen van lezen van weblogs zijn de ideeën die ik opdoe. Of het nu gaat om wandelingen, steden, films, boeken, handwerken of musea, ik vind het altijd interessant om dingen te lezen die anderen gedaan hebben. En het is ook leuk om zelf tips van lezers op mijn eigen weblog te krijgen.
De afgelopen tijd had ik op verschillende weblogs over een tijdelijke expositie in het Zeeuws Museum in Middelburg gelezen: DARN de schoonheid van het betere herstelwerk. Deze expositie wilde ik ook wel zien en daarom reed ik naar de hoofdstad van mijn provincie toe. Ik parkeerde de auto op parkeerterrein Ramsjburg, waar ook de gelijknamige kringloop is. Eerst ging ik daar naar binnen en een tijdje later kwam ik met dit naar buiten:
Van Ramsjburg liep ik vervolgens twintig minuten naar het Zeeuws Museum toe, waarbij ik de Oostkerk passeerde. Ik heb daar niet zo ver vandaan op school gezeten.
In het museum begon ik bij de expositie over het verstelwerk, waarvoor ik gekomen was. Vroeger werd kapotte kleding keer op keer hersteld en eeuwenlang werd op meisjesscholen les gegeven in stop- en borduurwerk.
Een heel erg bijzonder onderdeel van de expositie vond ik de kledingstukken van vloeipapier.
Na de Tweede Wereldoorlog was stof kostbaar en moeilijk te verkrijgen en daarom leerden de meisjes op school kleding maken door gebruik te maken van vloeipapier in plaats van met stof.
Het museum laat meer dan dertig van deze werkjes zien die door hetzelfde meisje werden gemaakt en daarna altijd zorgvuldig door haar bewaard werden. Er is ook een filmpje te zien van de maakster op hoge leeftijd. Aandoenlijk vond ik al die papieren kledingstukjes.
Er zijn ook verschillende proeflappen te zien:
Momenteel ben ik het boek De Weduwe van Ellen de Vriend aan het lezen, waarin ze het leven van haar voorouders in Kampen (Overijssel) en in Heinkenszand (Zeeland) beschrijft. Het is een mooi stuk geschiedenis over hoe de mensen de afgelopen drie eeuwen leefden en ook hoe de Zeeuwse klederdracht in Zuid-Beveland gedragen werd. Het Zeeuws Museum en deze tijdelijke expositie sluiten mooi bij dit boek aan.
Een andere tijdelijke expositie in het museum is Bodemjuweeltjes en deze gaat over in Nederland opgegraven sieraden, bodemvondsten dus. Er zaten prachtige sieraden tussen.
Wat ik jammer vond was dat de uitleg in een apart boekje stond. Deze kleurige kralenkettingen komen uit de vijfde of zesde eeuw... dacht ik. Ze zijn in elk geval al heel erg oud, alleen weet ik de exacte periode niet meer. Ik had het handiger gevonden als de informatie gewoon bij ieder sieraad gestaan had.
Bij de sieraden is er ook aandacht voor de gebruikte technieken waarmee sieraden gemaakt worden. Zo werd en wordt de filigreintechniek veel in Zeeuwse sieraden, zoals de Zeeuwse knop, gebruikt.
Het Zeeuws Museum is mij niet onbekend, toch bleek het alweer zeven jaar geleden geweest te zijn dat ik er voor het laatst was. Het kon dus geen kwaad om de rest van het museum gelijk ook maar even mee te pakken.
Eén van de zes imposante wandtapijten uit de zestiende eeuw:
De wandkleden van mesheften, schelpen en mosselschelpen, gemaakt door We Make Carpets:
Er hangen verschillende schilderijen, zoals Gebed voor de maaltijd van Jan Toorop:
Werk van Jan de Prentenknipper:
Jan de Prentenknipper leefde van 1798 tot 1870 en trok rond in Zeeland. In ruil voor onderdak en eten maakte hij knipsels van boerderijen en Bijbelse taferelen.
Een stukje over de klederdracht mag natuurlijk niet ontbreken:
En natuurlijk hoort hij ook bij de Zeeuwse geschiedenis:
Michiel de Ruyter! Bij leven een held, alleen waren niet alle dingen die hij deed goed. Zo heeft hij zich beziggehouden met slavenhandel. Het is al lang geleden en toen was het leven totaal anders, maar goed te praten valt het niet.
Na mijn museumbezoek ben ik nog even tot aan de Hema gelopen om te gaan lunchen en ik kocht bij Kippie satés. Daarna ben ik terug naar mijn auto gegaan. Het was weer mooi geweest. Ik ben blij dat ik de tijdelijke exposities gezien heb, zowel die over het verstelwerk als over de gevonden sieraden.
Leuk hè om ideeën op te doen van andere blogs, ik heb dat ook met boekentips. Je had een drukke dag, maar wel veel mooie dingen gezien!
BeantwoordenVerwijderenBoeken die me wel iets lijken sla ik op, dan weet ik ze later terug te vinden. Dat doe ik ook met boeken op Facebook (libelle Leest) die langskomen of boeken uit een rubriek in de krant op zaterdag. Het is altijd handig om een lijstje te hebben, vind ik.
VerwijderenJa fijn hè, al die leuke ideeën die je opdoet bij het lezen bij anderen. Je hebt mooie exposities gezien, vooral die over verstelwerk vind ik mooi. Ik moest even aan mijn moeder denken, opgeleid als coupeuse. Met een gezin van tien kindern zal ze veel achter haar naaimachine, zij verstelde van alles. Oude jassen werden uitgetornd, gekeerd en van die stof werd weer een kinderjas gemaakt.
BeantwoordenVerwijderenZo ging dat vroeger. Mijn oma had voor coupeuse in het weeshuis geleerd en ze is haar leven lang trots geweest op haar diploma. Mijn moeder naaide en repareerde/verstelde ook wel kleding, maar ik denk dat ze liever nieuwe kleding naaide, dan verstelde. En dat heb ik precies hetzelfde. Gisteren heb ik nog een broek ingekort, maar die lag er wel al een paar weken. Blijkbaar inspireerde de expositie me :)
VerwijderenOeps je hebt een spam reactie!
BeantwoordenVerwijderenHad je bij Djaktief-Dorothé mijn reactie gelezen dat mijn moeder ook op school zat tijdens de oorlog en ook met vloei- en krantenpapier dingen moest maken?
Het lijkt me een hele leuke expositie en ik zie dat die nog tot eind januari is. Ga donderdag met dochter dagje weg, eens vragen of zij mee wil.
De spam is verwijderd. Vorige week had ik er ook al één :(
VerwijderenHet verslag van Djaktief had ik gelezen, je reactie niet. Die heb ik inmiddels wel gelezen en wat leuk dat je een museum blij kon maken met de spullen van je moeder. Toch wel bijzonder hè.
Ik vind die klederdrachten altijd zo mooi. Jaren geleden was er in Ijmuiden een soort festivalletje waar alle klederdrachten van Zeeland vertegenwoordigd waren. Dat was zo mooi. Weet jij of ze dat nog doen?
BeantwoordenVerwijderenIk denk dat je Arnemuiden bedoelt. Of dat festival nog steeds bestaat, weet ik niet. Misschien weet een lezer(es) die van die kant komt het wel.
VerwijderenEen paar dagen geleden las ik op Omroep Zeeland een verslag over de laatste Zeeuwse vrouw die nog elke dag volledig in klederdracht loopt. Zij woont in Arnemuiden.
Ja, ik bedoel Arnemuiden.
VerwijderenJa, dat bestaat nog steeds. Kijk maar op de site van " blij dat ik brei" een breiwinkel in Arnemuiden.
BeantwoordenVerwijderenFijn dat je de tentoonstelling ook mooi vond. Wij hebben genoten, leuk dat jij weer nadere foto's hebt dan ik.
Op naailes heb ik de folder over het verstelwerk gelegd, misschien kunnen er zo nog meer mensen naartoe. In mijn groep wist, net zoals ik, niemand dat deze expositie er was.
VerwijderenWat een mooie foto van de Oostkerk. Ik wist ook niet dat er zo'n mooie expositie is, dat is er eentje om te onthouden.
BeantwoordenVerwijderenIk heb het artikel over de laatste vrouw in Arnemuidse klederdracht ook gezien, heel begrijpelijk dat het verdwijnt, maar toch ook wel jammer. Toen wij daar woonden liepen er nog heel wat vrouwen in "dracht". Ik zag regelmatig een klein vrouwtje met sportschoenen aan onder die lange schorten, ik denk dat ze niet echt kon hardlopen met al die schorten aan, maar het was een grappig gezicht.
Jij had in elk geval een leuke dag in ons mooie Middelburg!
Betsy
Op Walcheren en de Bevelanden zag je vroeger nog veel vrouwen in dracht lopen, bij ons was dat toen ik kind was al niet meer. Een dagje naar de Middelburgse markt betekende ook dat je Zuid-Bevelandse boerinnen tegen zou komen, met hun grote opvallende kappen.
VerwijderenHet is toch leuk dat er nog verschillende werkgroepen zijn die zorg dragen voor de klederdrachten. Zo ben ik een paar jaar geleden naar een expositie van de Kezandse dracht geweest, die een stuk soberder is dan de dracht aan de overkant, maar het was ook mooi om te zien.
Ik heb de tentoonstelling ook gezien, mij sprak het niet zo erg aan, maar ik kan ook echt niet naaien en die interesse ontbreekt. Maar het Zeeuws Museum is geweldig. Ik herken bijna alles wat je laat zien. En het boek dat je noemt wil ik ook lezen
BeantwoordenVerwijderenToen ik door het museum liep herkende ik ook best wel weer veel dingen. Eigenlijk moet ik ook weer eens naar Vlissingen naar het museum toe. Het is ook alweer te lang geleden dat ik daar was.
Verwijderenik doe ook veel inspiratie op bij anderen over boeken en leuke uitjes/wandelingen. Mijn moeder heeft ook nog hemdjes enrokjes moeten maken van vloeipapier, Ze verfoeide het. Vooral omdat het zo snel scheurde en ze dan een standje kreeg. Haar zus vermaakte alles voor de jongere kinderen van oude kleding. Hierdoor heeft mijn moeder ook een hekel aan tweedehands. ( ik vind het heerlijk en vermaak ook en herstel) Ze vertelde ook dat er ooit voor een feest oude jurken aan de onderkant stoken werden gehaakt omdat ze te kort waren. Mijn tante verfde dan de hele jurk en borduurde dan bloemetjes langs de halsranden, Van een parachute van een neergestorte piloot werden regenjassen gemaakt. Ze waren toen erg creatief. Mijn oma maakte ook kousen van jute garen . Ze waren zo strak dat mijn moeder ze al de avond ervoor aan moest doen omdat ze anders te laat in de kerk zou zijn.
BeantwoordenVerwijderenMooi om te lezen.
VerwijderenIk heb mijn moeder nooit over naaien met vloeipapier gehoord. Ze zat op kostschool bij de nonnen en ze vertelde vaak over de akelige nonnen, de stokvis die ze niet lustte en het water in de lampetkan dat tijdens de koude winters bevroor. Ze was creatief en handwerkte graag, maar over die periode heeft ze nooit verteld en ik heb er ook nooit naar gevraagd. Wel jammer eigenlijk.