vliegende deur

Wij zijn natuurlijk best wel natuurmensen, dus nu we zo dichtbij de Oostvaardersplassen op vakantie waren, gingen we daar uiteraard ook een wandeling maken.

 Natuurgebied De Oostvaardersplassen ligt tussen Almere en Lelystad en is maar beperkt toegankelijk voor bezoekers. 

meerkoet

Voor vogels is het een belangrijk overwinteringsgebied. 

grote zilverreiger

De bever komt er ook voor en daar waren duidelijk sporen van te zien, door de aangevreten bomen:

Het is een moerasgebied, met ook droge stukken.

We maakten niet zo'n lange wandeling en besloten daarom dichterbij Almere nog naar de Lepelaarplassen te gaan. Dat is een ander natuurgebied.

waterhoen

kuifeenden

knobbelzwanen

grauwe ganzen

Er waren veel vogelspotters, mannen met joekels van telelenzen op hun camera's en die kwamen allemaal voor de zeearend. Door deze mannen zagen wij deze grote roofvogel ook vliegen. De 'Vliegende Deur' wordt de zeearend genoemd, omdat de spanwijdte van de vleugels ruim twee meter is. Aan al die geweldige camera's en grote telelenzen van de vogelspotters kunnen wij niet tippen, maar ik had toch een foto waarop de zeearend een klein beetje te zien is:

Toch wel leuk!

koud

Toen wij onze minivakantie net geboekt hadden, zei manlief dat hij al een uitstapje wist, namelijk het IJsbeelden Festival in Biddinghuizen.

Marilyn Monroe

Ja leuk! Ik ben al zo'n grote koukleum! Dus met een dikke jas, sjaal, muts en handschoenen betrad ik de expositieruimte.

Je zou die beelden maar moeten maken in die vrieskou, want het is binnen -10℃! We zagen naderhand een film over het tot in stand komen van de ijssculpturen en een paar kunstenaars die uitleg gaven. Sommigen waren beeldhouwers, anderen hadden eerder zandsculpturen gemaakt. 

Super heroes

Het is knap dat uit grote ijsblokken van die mooie dingen gemaakt kunnen worden. 

Alfred Hitchcock

Harry Potter

Pumbaa en Timon

Onderstaande foto is niet zo heel erg duidelijk maar dat gaat over de aanleg van Flevoland: een man steekt een spade in de grond en een ander loopt met een kruiwagen.

Iemand uit mijn buurt vertelde me ooit, dat haar vader als jonge man mee ging helpen met de aanleg van Flevoland. Hij stapte in de trein, pakte de pont... om vervolgens in Breskens uit te komen en dat was in een totaal ander deel van het land. Hij had dus de verkeerde trein en de verkeerde pont genomen. In Breskens waren harde werkers ook welkom en de jongen bleef. Hij leerde hier een meisje kennen, trouwde, kreeg drie kinderen en is tot zijn dood op hoge leeftijd in Breskens gebleven. Met de aanleg van Flevoland hebben ze het dus met een mannetje minder moeten doen. 

Het IJsbeelden Festival is nog tot en met 8 maart.

Ik denk dat wij een half uur binnen geweest zijn en dat vond ik lang genoeg. De warme Chocolademelk ging er naderhand goed in!

museum

Een paar jaar geleden kwam ik een legpuzzel van een schilderij van Marius van Dokkum tegen. Ik vond de afbeelding echt enorm leuk en nu we zo dicht bij Harderwijk waren, waar het Marius van Dokkum Museum is, wilde ik daar heel graag heen. 

Marius van Dokkum is de enige schilder in Nederland die bij leven al een eigen museum heeft. Het museum bestaat sinds 2018 en is gevestigd in de oude snijkamer van de Universiteit van Harderwijk. Vanwege de groeiende populariteit verhuist het museum dit najaar naar een groter pand, waar ook meer ruimte voor de collectie zal zijn. Tot die tijd blijft het oude museum gewoon geopend.

Tijdens je bezoek aan het museum kun je een door de kunstenaar zelf ingesproken audiotour volgen en er is ook nog een film te zien. Wij namen uitgebreid de tijd om alles te zien en te horen. 

Marius staat bekend om zijn humoristische schilderijen, maar hij heeft ook serieuzer werk wat echt prachtig is. 

Hieronder een paar van zijn humoristische werken:

Onderstaand rechts schilderij, een burenruzie, werd onthuld door Mr. Frank Visser, de Rijdende Rechter.

Het schilderij hieronder is gebaseerd op de Nachtwacht:

Het toont reizigers die op de trein wachten en die het allemaal druk hebben met hun telefoon. Voor veel van zijn schilderijen bedenkt Marius zelf de personen, daar heeft dus niemand voor geposeerd en hij schildert ze zo uit zijn hoofd.

Marius heeft ook kinderboeken geschreven en in het museum is daar een aparte ruimte voor ingericht, met speciaal voor kinderen schilderen op hun ooghoogte.

Wij vonden het museum geweldig! Het is geen groot museum, maar mede door de audiotour en de getoonde film zijn we toch lang binnen geweest. 

stad

Kijk, als ik door een stad loopt en ik kom zo'n winkel tegen:

Dan kan mijn dag niet meer stuk! Ik was in Amersfoort in stoffen- en fourniturenwinkel Schwitzner: klik! Van tevoren had ik niet gekeken of er zo'n winkel was, maar deze kwam ik zomaar tijdens onze stadswandeling tegen. Ik mocht foto's nemen en gelijk ook best wel een beetje reclame maken... dus bij deze!

Wij waren op doorreis naar Hotel de Eemhof en we hadden besloten om een tussenstop in Amersfoort te maken. We waren beiden nog nooit in deze stad geweest en een stadswandeling leidde ons langs de bezienswaardigheden.

Er was code geel voor sneeuwval afgegeven en met die sneeuw viel het gelukkig mee. De hele reis regende het en toen we aan de stadswandeling begonnen regende het ook nog, maar dat stopte al snel. Het was wel verschrikkelijk koud! Ik droeg handschoenen, maar dan nog leken mijn vingers haast te bevriezen. Als het zo koud is, dan loop je wel anders door een stad en neem je minder de tijd om overal goed te kijken, dan wanneer de temperatuur aangenamer is. 

Onze-Lieve-Vrouwetoren

Maar Amersfoort beviel ons! 

We hebben veel oude panden gezien.

Pakhuis De Hoop, werd waarschijnlijk in de zeventiende eeuw gebouwd.

Museum Flehite

De Koppelpoort dateert uit 1425

Zicht op de Joodse Begraafplaats

Het Dreyershofje

De Kamperbinnenpoort

Huis Cohen, gebouwd in 1780 door tabakshandelaar Benjamin Cohen

De Dieventoren, deze toren was eerst onderdeel van een stadsmuur uit de veertiende eeuw.
Na de bouw van een tweede stadsmuur werd de toren gebruikt als gevangenis.

We vonden Amersfoort een fijne stad. Het historische centrum is niet al te groot, maar er is wel veel te zien en te ontdekken. De wandeling die wij maakten had een lengte van vijf kilometer.

weg

Zoonlief kreeg in december bij zijn kerstpakket een kortingsvoucher van Hotelgiftcard, die hij vervolgens aan manlief en mij gaf. Net zoals vorig jaar, spelde ik de voucher op ons prikbord en daar hing deze in afwachting van misschien besteed te worden.

Een maand later was ik jarig en mijn schoonfamilie verraste me met een Hotelgiftcard waar een heel groot bedrag op stond. Die wisten natuurlijk wel dat man en ik graag de hort op gaan en dat het met dit cadeau wel goed zou komen. We lieten er geen gras over groeien en ik boekte van de voucher van zoonlief, de cadeaukaart van mijn schoonfamilie en een beetje eigen inleg samen, drie overnachtingen in een hotel. 

Ik wilde graag in ons eigen Nederland op vakantie en dan het liefst naar een buurt waar we het niet zo goed kenden. Ik zocht daarom in het gebied boven Utrecht en na lang zoeken besloten we voor Hotel de Eemhof van Center Parcs te gaan. Wij vinden het zwembad van Center Parcs altijd leuk en verder is het ook wel handig dat je op zo'n park van alles bij de hand hebt.

We vertrokken gisteren en kwamen, na een tussenstop, halverwege de middag op het park aan. We waren een uurtje te vroeg, maar mochten toch al op onze kamer. Had dat niet gekund, dan hadden we daar wel ergens koffie kunnen drinken.

 De hotelkamer is groot en netjes.

Op de heenreis deden we een stad aan, waar we nog nooit geweest waren en daarover schrijf ik een volgende keer. Verder hebben we een paar uitstapjes gepland en gaan we lekker genieten van alles wat we zien en doen.

vervolg

Gelukkig ben ik weer helemaal op de been. Mijn verkoudheid is nog aan het loskomen, maar ik ben gelukkig niet meer zo moe. Maandag en woensdag was ik aan het werk en dinsdag bracht ik spullen naar de kringloop toe. Laatst schreef ik al dat ik aan opruimen was en inmiddels had ik vier doosjes met spullen die ik weg kon brengen. Dat ruimt tenminste lekker op!

Op de kledingafdeling van de kringloop was het druk, want alle winterkleding ging weg voor 1€ per item. Er hingen nog veel mooie spullen tussen, maar aangezien ik niks nodig had kocht ik geen trui of broek of jas. Wel zag ik een fijne warme wintersjaal in mooie kleuren die er als nieuw uitzag. Deze kostte ook 1€ en die nam ik wel mee. Eenmaal terug thuis zag ik dat er een merkje op de sjaal, namelijk Fraas, stond en ik keek even met Google Lens of er iets over dit merk te vinden was en toen bleek de sjaal nieuw €45 te kosten! 

Ik kocht ook nog een bloempot voor 2€, die van de Praxis kwam en nieuw 19€ kost. Dat was dus ook een goede koop!

Vorige week schreef ik over een boek van Chris de Stoop, Dit is mijn hof: klik! Toevallig kwam ik bij de kringloop van dezelfde schrijver een boekje over Waterdunen tegen, het natuurgebied bij mij in de buurt. Het boekje gaat ook over een boerenbedrijf en landbouwgrond dat opgeofferd moest worden voor nieuwe (compensatie)natuur en een vakantiepark. Dat boekje ben ik nu aan het lezen.

Al maandenlang keek ik bij iedere kringloop waar ik kwam of er een boekje over Napels tussen de reisboeken stond en nu had ik dan toch eindelijk beet. We willen dit jaar naar Napels en ik kan me nu alvast gaan inlezen. Ik vind het altijd wel nuttig om me vooraf in de geschiedenis van een stad of een streek te verdiepen.

Met een paar spullen rijker en heel veel spullen armer kwam ik van de kringloopwinkel terug. Eigenlijk is spullen naar de kringloopwinkel brengen niet mijn favoriete werkje. Thuis alles in de auto laden, gaat nog wel. Parkeren bij de winkel is lastiger. Ik hoop altijd dat ik voor de deur kan parkeren en niet te ver hoef te sjouwen met al die dozen. Gelukkig was ik deze keer de enige die kwam lossen en binnen een paar minuten was mijn auto leeg.