gewonnen

De post bezorgde een brief van de Vriendenloterij en op de envelop stond met grote letters: Gefeliciteerd met uw prijs! Ooooh spannend! We bleken twee kaartjes voor de musical Willem van Oranje in Delft gewonnen te hebben. Hoe leuk is dat! Maar ja, mijn wederhelft is niet zo van het theater en naar voorstellingen ga ik daarom ook altijd met mijn broer. En toch, toch was manlief ook enthousiast! We keken gelijk welke datums beschikbaar waren en anderhalve week nadat we de brief gekregen hadden, reden we naar Delft. Niet naast de deur, maar we hadden het er graag voor over. 

We hadden gekozen voor de middagvoorstelling. Onderweg hadden we willen lunchen in een brasserie vlakbij Delft. Daar aangekomen bleek het erg druk te zijn en we moesten toch op de tijd letten en daarom besloten we om door te rijden naar Ikea en om daar iets te eten. Ook daar was het druk, maar alles werkt daar meestal toch iets sneller.

Van Ikea naar het Prinsentheater was het slechts vijf minuten rijden, ware het niet dat vlakbij het theater de weg afgesloten bleek te zijn en we vervolgens nog eens drie à vier kilometer extra moesten omrijden. Van tevoren had dat op geen enkele website aangegeven gestaan en ook Maps wist het niet, dus dat was best wel vervelend. We kwamen gelukkig op tijd bij het theater, maar dat gestress... dat haat ik echt!

Het Prinsentheater is gloednieuw en de première van de musical was afgelopen 8 februari. Op een draaiende tribune word je langs verschillende decors gevoerd, er zijn projecties en er wordt gebruik gemaakt van special effects. Met het acteerwerk en de zang erbij is de musical een hele belevenis. Ik was wel blij dat ik me van tevoren een klein beetje in het leven van Willem van Oranje verdiept had, want het is een verhaal uit een enorm woelige tijd. Beeld- en geluidsopnames maken mocht niet en daarom heb ik verder ook geen foto's om te laten zien. De musical duurt drie uur: anderhalf uur show, een half uur pauze en nog eens anderhalf uur show. De tijd vloog voorbij!

Op de terugweg naar huis zijn we wezen eten bij restaurant De Beren, vestiging Barendrecht. En toen we eenmaal Zeeland binnen gereden waren werd het erg slecht weer: onweer, regen en sneeuw. Het was gevaarlijk op de weg. Gelukkig kwamen we veilig en wel thuis en we kunnen terugkijken op een mooie dag. Zonder die vrijkaarten zouden we nooit naar een musical gegaan zijn en ik ben blij dat we het nu toch een keer meegemaakt hebben.

strijkgoed

Op Facebook plaatste ik deze foto en ik schreef het volgende erbij: mijn strijkgoed wacht op me 😺

Vervolgens kreeg ik van iemand de volgende reactie: ff de strepen eruit strijken hoor, dit kan niet.

En vervolgens plaatste ik dit:

De strepen eruit strijken is goed gelukt!

😹 😹 😹 😹

Ik moest naar Oostburg en ik besloot gelijk eens naar de kringloopwinkel te gaan: klik! 

Voor manlief vond ik een legpuzzel. Ik puzzel daar ook wel aan mee, maar hij puzzelt altijd veel meer dan ik, dus koop ik een legpuzzel altijd met de gedachte dat deze voor hem is. Omdat de vorige legpuzzel net opgeruimd was kon hij er gelijk aan beginnen.

Verder kocht ik deze twee boeken:

Ik ben gelijk in het eerste boek (Zeeuwlingen, levensverhalen van Zeeuwse honderdplussers) begonnen. Het is een boek uit 2012 en de geïnterviewde honderdjarigen van toen leven natuurlijk allang niet meer, maar het is mooi om hun levensverhalen te lezen en verder is het ook een mooi stukje Zeeuwse geschiedenis. 

Op Netflix keek ik naar de serie Een van ons, een serie die geïnspireerd is op de moord op Marianne Vaatstra. Heftig hoor! 

bedankt

De dag begon mooi:

Het is hier 's morgens vaak een feest om naar buiten te kijken en de zonsopkomst te zien. 

Met deze twee is het ook altijd feest:

Miep buiten, Moppie binnen en ook met glas ertussen kun je ruzie maken. Het is niet zo erg dat ze echt met elkaar vechten, maar het zijn nog altijd geen vriendinnen. Ik zie nog altijd dat beduusde snoetje van Moppie voor me, toen moeder Miep haar de eerste mep gaf. Moppie was toen nog een kitten. Later werd Moppie de baas en dat is ze nog steeds.

Het was fijn om gisteren jullie reacties te lezen en ook met de tips die gegeven werden ben ik blij. Vandaag moet ik even naar het ziekenhuis bellen, want ik kreeg twee keer dezelfde afspraak op twee verschillende datums voor het spataderonderzoek. Dat moet even rechtgezet worden.

Hierbij wil ik je een fijn weekend wensen!

#update: ziekenhuis gebeld en de tweede afspraak bleek inderdaad een fout te zijn. Deze afspraak is verwijderd.

medisch praatje

Al heel lang zit ik op naailes: lang geleden al vier jaar bij juf A. en ondertussen alweer 11 jaar bij juf B. En nu moet ik ermee stoppen. Een paar weken geleden heb ik het, met tranen in mijn ogen, verteld. Ik heb last van mijn duim en van mijn nek. Mijn duim doet de hele dag pijn en de klachten in mijn nek openbaren zich een dag na de naailes in een knallende hoofdpijn, door het steeds naar beneden kijken. Het is gewoon niet meer te doen!

Sinds een jaar draag ik tijdens het tuinieren een halskraag, want ook na het tuinieren kreeg ik steeds hoofdpijn. Met die halskraag is dat gelukkig aardig opgelost. Het is niet vervelend, zo'n kraag, maar het is wel warm. Die kraag dragen terwijl ik met naaiwerk bezig ben, werkt niet lekker, dus helaas is dat geen optie. 

Om de spieren in mijn nek, schouders en duim los en ook sterker te maken, ga ik sinds een maand naar fysiotherapie toe. Die zo aardige man, doet me behoorlijk pijn tijdens een behandeling. Hij geeft me oefeningen die ik thuis moet doen en verder moet ik mijn nek regelmatig warmen met een kersenpitkussen. Mijn halve rug is nu sinds een paar dagen met kinesiologische tape ingetapet en ik heb het gevoel dat ik daar wel baat bij heb.

Ik smeerde de pijnlijke nek en duim met Voltaren emulgel in, maar de fysiotherapeut vond dat ik hierover even met de huisarts moest overleggen. In Voltaren zit diclofenac en dat is een middeltje dat niet goed voor mijn darmen is (Ziekte van Crohn). Gelukkig zei de huisarts dat de zalf geen kwaad kan en dus smeer ik nu weer vrolijk verder. 

💉 💉 💉 💉 💉

Al jaren heb ik last van spataders en sinds een half jaar heb ik regelmatig last van een moe been. Ook fietsen geeft problemen, want de spataders lopen in mijn schaamstreek door en tijdens het fietsen gaat dat pijn doen. Bij de huisarts liet ik mijn benen zien en het was geen twijfelgeval: ik kreeg gelijk een doorverwijzing voor een echo en de dermatoloog. Later wordt dan beslist of ik onder behandeling van de dermatoloog of de vaatspecialist val. Pas over anderhalve maand kan ik bij de dermatoloog terecht, maar na al die jaren kan ik die paar weken ook nog wel wachten. 

💩 💩 💩 💩 💩

Gelukkig is er toch ook nog iets positiefs: ik had ontlasting voor het bevolkingsonderzoek darmkanker opgestuurd en er is geen vervolgonderzoek nodig.

rond de kreek

We gingen naar Terneuzen om rond de Otheense Kreek te wandelen.

Een wandeling van ruim acht kilometer. 

Sinds eind 2024 is het mogelijk om ook echt een rondje te maken, na het realiseren van een wandel/fietspad aan de oostzijde van de kreek. 

Lang geleden was het water hier zout, maar door indamming is het water uiteindelijk zoet geworden.

Op de kreek kan gevaren worden met kleine bootjes, maar de jachthaven lag er nu nog verlaten bij:

Vrijwel overal mag gezwommen worden.

En verder is er plaats voor andere watersporten zoals bijvoorbeeld suppen en roeien.

fuut

Wij kwamen natuurlijk om te wandelen en we zijn veel andere wandelaars, hardlopers en fietsers tegengekomen. 

groot hoefblad

Ik had mijn glazen fotobol ook maar weer eens meegenomen:

Door de bolling van het glas voel ik dat zonnige plekje op mijn hand gelijk branden (denk maar aan een vergrootglas). Ik kan daardoor de bol slechts een paar tellen op deze manier vasthouden.

Langs de wandelroute is een kinderboerderij. Vroeger gingen we daar weleens met de kinderen heen, maar dan spreek ik toch al gauw over meer dan twintig jaar geleden. We besloten om daar nu weer eens te gaan kijken en we konden er gelijk koffie drinken.

gewoon speenkruid

Het was een mooie zonnige dag. We begonnen onze wandeling rond lunchtijd en we hadden broodjes mee, die we aan de kant van het water opgegeten hebben.

voorjaarsbloemen

Een rondje door de tuin.

Het staat er allemaal mooi bij. De afgelopen weken heb ik alweer de nodige uurtjes in de tuin gewerkt. De eerste keren had ik achteraf nog spierpijn, nu zijn mijn spieren er alweer aan gewend.

kalfjes

De afgelopen week was ik veel buiten op pad. Ik wandelde een keer met een collega en een keer met een vriendin. Verder trok ik er twee middagen met de fiets op uit.

Tijdens de wandeling met vriendin moesten we dwars door een koeienwei heen en kijk nou toch wat een droppies daar liepen:

Deze kleine jongen vond ons best wel eng, maar hij was toch ook wel nieuwsgierig.

De mamakoeien lagen te herkauwen en vormden gelukkig geen gevaar. Het is namelijk altijd oppassen geblazen als de koeien kalfjes hebben, ze kunnen je als gevaar zien.

Ondanks dat ik veel buiten was deze week, heb ik toch weinig foto's genomen. 

Hierbij wil ik je een fijn weekend wensen!