voorland

 Toen ik woensdag van mijn werk kwam, was het prachtig weer en daarom besloot ik gelijk om een wandeling te gaan maken. Gewapend met mijn camera, want ik wilde vogels fotograferen, ging ik op pad. Het was ook op die dag dat ik de foto's van de zeehonden maakte.

Ik was in het Voorland van Nummer Eén, tussen Breskens en Hoofdplaat:

(bron: Google Maps)

baggerschip

tureluur

tureluren

steenloper

stormmeeuw (gewond: afhangende vleugel)

zwarte rotgans

grutto's

Rechts een bankje met zicht over de Westerschelde:

Badderende brandganzen:

Het was een hoop gespetter en gespat!

grote Canadese ganzen en brandganzen

grote Canadese gans

Vogels fotograferen is wel gelukt! Voor de Vogelspotchallenge moet ik iedere dag één vogelsoort opschrijven die ik die dag gezien heb. Dat werd deze keer de grutto, maar het had net zo goed een tureluur, steenloper, zwarte rotgans, brandgans of grote Canadese kunnen zijn. Al deze vogels had ik ook nog niet op mijn lijstje staan. 

🦭 🦭 🦭 🦭 🦭

Hierbij wil ik je een fijn weekend wensen.

een jaar

Een jaar geleden overleed mijn moeder, op de avond van 16 januari.

De weken voor haar overlijden was ze door medicijnen suf en moe. Gelukkig ging het een stuk beter met haar, nadat deze medicijnen stop gezet waren. We waren blij dat communiceren met haar weer beter ging en we waren allemaal positief. 

We gingen allemaal iedere week naar mijn moeder toe, verspreid over de week. Toevallig waren mijn broers, zus en ik voor haar overlijden allemaal bij haar op visite geweest: ik op dinsdag, mijn jongste broer op woensdag, mijn zus op donderdagmorgen en mijn oudste broer op donderdagmiddag. Daarna, op donderdagavond, is ze overleden. Alsof het zo moest zijn. 

zandbank

Zomaar een foto van de Westerschelde met zicht op het industrie- en havengebied van Vlissingen:

En als je goed kijkt, dan zie je vooraan een drooggevallen zandbank:

En wat ligt daarop?

Zeehonden!

Het was ver weg, de foto's zijn daardoor niet scherp, maar je kan toch zien dat het zeehonden zijn.

Leuk hè?

trendsetter

Eergisteren had ik mijn collega's verteld dat ik minder uren zou gaan werken en daarmee zette ik een andere collega gelijk aan het denken. Gistermiddag stuurde ze me een berichtje waarin ze vertelde dat ze het ook met haar man besproken had. Ze was op het werk gelijk naar onze leidinggevende gegaan en zij gaat, net als ik, ook minder werken vanaf 1 februari. Ik heb wel iets in gang gezet... ik voel me nu wel gelijk een trendsetter 😀

🥾 🥾 🥾 🥾 🥾

In onze garage stonden wat dingen die naar de kringloopwinkel gebracht konden worden. Gisteren ben ik daarom naar Middelburg gereden. Voor wie het hier kent en zich afvraagt waarom ik per se naar een kringloopwinkel ga waar ik drie kwartier voor moet rijden: ik had nog een paar andere dingen in Middelburg te doen en zo kon ik alles mooi combineren. Daarnaast is het aanbod van handwerk- en knutselspullen daar ook groter dan in de kringloopwinkels hier of in België en naar dit soort spullen ben ik altijd op zoek.

De kringloopwinkel is aan de rand van Middelburg en ik moest ook nog in het centrum van de stad zijn. Vanaf de kringloopwinkel naar het centrum is het iets meer dan een kilometer lopen. Voor mij is dat geen probleem en zo kon ik gelijk even een foto maken van de Kuiperspoort. 

De Kuiperspoort is een hofje:

De huizen die er staan zijn hoofdzakelijk pakhuizen uit de zestiende eeuw. In de zeventiende eeuw werden de huizen door de Kuipersgilde gekocht.

Vroeger zat ik op school in Middelburg en ik kwam er daarvoor en daarna ook regelmatig. Manlief werkte lange tijd in Middelburg, maar de Kuiperspoort kenden wij beiden lange tijd niet. Je komt er in via een smal steegje, waardoor het ook totaal niet opvalt. Een paar jaar geleden maakten manlief en ik eens een wandeling met een stadsgids door Middelburg en dat was voor ons de eerste keer dat we hier kwamen.

Ik maakte een screenshot op Google maps Streetvieuw om te laten zien hoe je de Kuiperspoort binnenkomt aan de kant van de Dam:

Het is een steegje waar je zomaar aan voorbij zou lopen.

🏠 🏠 🏠 🏠 🏠

Ik bracht dus spullen naar de kringloop en ging er natuurlijk ook nog even binnenkijken. En niet alleen daar, ik ben ook nog naar Goes naar een kringloopwinkel geweest. Nu ik toch aan de overkant van de Westerschelde was, kon ik daar net zo goed even een rondje rijden. Ik rijd allang niet meer zoveel in de auto als vroeger en om het toch bij te houden, maak ik zo af en toe gewoon de nodige kilometers. Niet wekelijks, maar gewoon af en toe. 

Het eerste wat ik bij de kringloop in mijn mandje legde, was een make-upspiegel. Ik liet vorige week mijn oude spiegeltje in duizend stukken op de plavuizen vallen. Voor vijftig cent heb ik nu een nieuwe. 

En ik vond ook iets voor mijn allergrootste hobby:

Zes naaitijdschriften à vijftig cent per stuk en twee grote lappen stof samen voor twee euro. 

Deze week kan ik eindelijk weer naar naailes. Het was twee keer niet omdat het vakantie was, vorige week was het niet omdat er sneeuw lag en er ijzel afgegeven werd en ik kon een keer niet omdat ik toen in Parijs zat. Maar nu ga ik er weer aan beginnen!

min vier

De kogel is door de kerk: ik ga minder werken. Ik werk maar zestien uur in de week en ik ga nog eens vier uur inleveren. Financieel kan het goed, dus waarom zou ik het niet doen? Manlief en ik hebben het besproken, want ik wilde hem eerst de kans geven om misschien minder te gaan werken, maar hij wil nog niet minderen. En dus hebben we samen besloten dat ik deze stap wel ga maken.

"Wat ga je met je nieuwe vrije tijd doen?" vroeg mijn leidinggevende "mooie wandelingen maken?" Vast wel, maar ook tuinieren en er ligt een hoop verfwerk te wachten. Het is al fijn als ik gewoon ergens aan door kan werken en niet alles hoef op te ruimen omdat ik de andere dag naar mijn werk moet. En voor de rest zie ik wel hoe het loopt.

Ik heb twee collega's van dezelfde leeftijd (de rest is jonger) en degene waarmee ik gisteren samenwerkte, zei dat ik misschien wel de aanzet gaf voor hun om ook minder te gaan werken. We hebben alle drie niet zo'n beste gezondheid en het werk dat we doen is lichamelijk zwaar. En het is niet alleen het werk, het zijn ook andere dingen waar we het druk mee hebben. Alhoewel dat voor mij minder is dan voor die andere twee: ik heb geen ouders en schoonouders meer om voor te zorgen en ik heb ook geen kleinkinderen om op te passen.

De aanvraag is ingediend en op 1 februari gaat mijn nieuwe rooster in. Nu de beslissing definitief is, kan ik bijna niet wachten tot het zover is. 

excentriek

Al eerder schreef ik over de inspiratie die ik uit andere weblogs haal en gisteren gingen wij naar iets waarover Myriam (klik) onlangs geschreven had: de Dalí Cybernetics in Brugge, een digitale duik in kunstschilder Dalí's brein.

Vorig jaar gingen manlief en ik naar net zoiets van schilder Claude Monet in Antwerpen: klik! Ik vond het toen mooi, manlief was er iets minder gecharmeerd van. Toch wilde hij deze keer ook wel mee naar Dalí. Ik besloot ook op de familie-app te vragen of er nog meer mensen meewilden en met zes man vertrokken we richting Brugge. 

Jaren geleden bezochten we het Dalí Theatre-Museum in Figueres (Spanje), de geboorteplaats van de schilder en in het museum zelf overleed hij in 1989. Tijdens ons bezoek aan het museum in Spanje was het druk en warm en eigenlijk wist ik te weinig over Dalí. Het werd een flitsbezoek en ik zei toen dat ik er geen tweede keer heen zou gaan.

Gisteren in Brugge hebben we veel geleerd over deze kunstenaar en ik vond het dan ook heel erg interessant. 

In een zaal werden op muziek werken en voorstellingen van Dalí geprojecteerd en vergeleken met vorig jaar, de projecties van Monet, vond ik het nu wel iets tegenvallen. Het was mooi hoor, maar Monet was mooier. Voor vier personen van ons groepje was het de eerste keer dat ze zoiets meemaakten en zij vonden het wel heel erg bijzonder en mooi.

Bij Monet zou vorig jaar een gedeelte zijn waar je met een VR-bril de schilderijen kon beleven, maar dat was gesloten toen wij er waren. Nu bij Dalí konden we wel gebruik maken van de VR-bril en dat was echt een hele erge leuke belevenis. Daar heb ik echt enorm van genoten.

Het was leuk en ik ben een heel stuk wijzer geworden over deze excentrieke, maar beslist niet domme, kunstenaar. Jammer dat ik me destijds in Figueres niet meer in hem verdiept had, dan had ik het bezoek aan dat museum toch wel anders beleefd. 

Uitzicht op de Sint-Salvatorskathedraal vanuit Site Oud Sint-Jan waar de Dalí Cybernetics is:

Best wel grappig: Salvador Dalí en de Sint-Salvatorskathedraal bij elkaar. 

Hieronder zie je de Onze-Lieve-Vrouwekerk:

Na afloop zijn we in een restaurant in de stad nog iets wezen drinken en konden we nog even napraten. 

De Dalí Cybernetics in Brugge is nog maar tot en met 25 januari aanstaande. Voor info: klik!

I'm a Barbie Girl

ChatGPT kun je een Barbie van me maken?

Dan krijg je dus een afbeelding van een pop in mijn outfit. De kleding is het enige wat klopt 😀

Die nep-Uggs zijn mijn pantoffels en die zijn ideaal voor op de koude plavuizen met die dikke zolen. En verder lijkt Barbie niet op mij, in het echt ben ik een stuk minder knap😁

We gingen gisteren om boodschappen en we zijn wezen wandelen. 

Het was koud en verder ook bewolkt en een beetje kleurloos, maar we deden een mooi rondje van 6 km. 's Morgens had ik ook al 3 km op de loopband gelopen. Ik ben lekker sportief bezig!