verhuis je mee?

Vanwege aanhoudende problemen met dit weblog, ga ik een nieuw weblog beginnen:

Mevrouw W2.0

https://mevrouwwnieuw.blogspot.com/ 

Dit is het laatste bericht op dit weblog, maar het blijft wel gewoon bestaan. 

Ik hoop dat je met me mee zal verhuizen 💗

Mevrouw W2.0

Toen wij de zondag in Parijs bij ons hotel aankwamen, bleek het de wekelijkse vlooienmarkt te zijn.

Meubels, decoratie, kleding, sieraden, oude en nieuwe spullen... het was er allemaal.

Het was leuk om even een stukje over de markt te lopen. Mijn nichtje kocht een ring, ik hield het alleen bij kijken en foto's nemen. 

En eigenlijk doe ik dat meestal wel op dit soort markten. 

2.0 2.0 2.0 2.0 2.0

En dan nu iets totaal anders:

Vanwege aanhoudende problemen met dit weblog, ga ik een nieuw weblog beginnen:

Mevrouw W2.0

https://mevrouwwnieuw.blogspot.com/

Hierna volgt nog 1 bericht op dit weblog, waarin bovenstaande mededeling ook staat en daarna ga ik helemaal over naar mijn nieuwe weblog. Ik hoop je daar ook te zien!

dag drie en vier

 Na anderhalve dag in de binnenstad van Parijs geweest te zijn, gingen we een dag naar Disneyland toe. Al vroeg gingen we de deur uit, want we hadden bedacht dat we bij McDonalds in Disneyland gingen ontbijten. Maar eerst moesten we een uur met de metro en de trein reizen.

Dat ontbijt viel trouwens best wel tegen. Gelukkig is de koffie wél goed bij McDonalds. 

Het was een wisselvallige dag: droge periodes en buien wisselden elkaar af en 's middags hadden we met een paar stevige onweersbuien te maken.

Het was ook tijdens deze buien dat in Parijs het kunstwerk op de Pont Neuf (waarover ik gisteren schreef) beschadigd raakte.

Met de drukte viel het overigens wel mee. De attracties die mijn nichtje het leukste vond, konden we meerdere keren doen. Aan het eind van de dag keken we naar de dagelijkse licht- en vuurwerkshow en toen was het tijd om weer terug naar het hotel te gaan, waar we om kwart voor één 's nachts terug waren. De ijssalon om de hoek had juist de deuren gesloten 😯

De dag erna zat de stedentrip naar Parijs er helaas weer op. Na ergens ontbeten te hebben, gingen we naar de trein en een paar uur later waren we terug in Antwerpen, waar manlief ons al stond op te wachten.

We hadden het goed in Parijs en alles is zonder incidenten verlopen. Het was een reisje voor mijn nichtje, waarop haar moeder haar na de eindexamens trakteerde. Nu is het wachten op de uitslag van de eindexamens. Mijn nichtje vroeg al, voor de grap, of we volgend jaar weer op reis gaan als ze zou zakken*. En dat zegt genoeg, toch? Ze heeft enorm van deze stedentrip genoten. En ik ook!

*Nichtje stond er goed voor toen ze de eindexamens inging. We gaan er dus vanuit dat ze wel zal slagen.

🏰 🏰 🏰 🏰🏰

Disneyland was het derde attractiepark waar ik dit jaar heenging. Soms kom ik in geen jaren in een pretpark en nu opeens drie keer achter elkaar, maar voor nu vind ik het wel weer genoeg geweest. Het zijn nou ook weer niet de goedkoopste uitstapjes. 

In Disneyland moest ik wel een regenponcho kopen. Er vielen stevige buien en mijn oude trouwe regenjasje bleek zo lek als een mandje, ook al had ik hem een tijdje terug nog geïmpregneerd. De poncho hield me redelijk droog en ook nog eens lekker warm. Eenmaal terug thuis heb ik gelijk een nieuwe regenjas besteld. Met mijn vorige jas heb ik negen jaar gedaan en hopelijk gaat de nieuwe net zo lang of liever nog langer mee. 

dag twee

De tweede dag in Parijs begonnen we met een bezoek aan de Eiffeltoren.

We hadden van tevoren al online tickets gekocht en omdat we met een gids meeliepen, hoefden we nergens lang te wachten. De gids deed het overigens erg leuk. Hij vertelde uiteraard van alles en begeleidde ons naar de tweede verdieping. Daarna waren we vrij om rond te lopen en er zat verder ook geen tijdlimiet aan ons bezoek. 

We troffen het, zei de gids gelijk al toen we hem ontmoetten, want het was een perfecte dag om de Eiffeltoren te bezoeken. En hij had gelijk: we konden heel ver kijken.

Na de Eiffeltoren stond het tweede wat nichtje graag wilde doen, op het programma: varen over de Seine.

Op de rondvaartboot die wij geboekt hadden, konden zeshonderd mensen. Toen wij bij de kade kwamen stonden er al zo'n driehonderd (volgens het personeel) wachtenden voor ons. Gelukkig konden we nog buiten zitten. 

De vaartocht duurde een uur en we voeren vanaf de Eiffeltoren tot voorbij de Notre Dame en daarna weer terug. 

De laatste weken is er hard aan gewerkt om de Pont Neuf in te pakken door kunstenaar JR. Vroeger werden grote bouwwerken door het echtpaar Christo ingepakt en na hun overlijden, wilde JR ze eren. Nu 41 jaar nadat zij de Pont Neuf ingepakt hadden, heeft JR de brug opnieuw ingepakt.

JR maakte rotsen van de brug en binnenkort kun je over de brug door het kunstwerk heen lopen. De planning was dat morgen het kunstwerk geopend ging worden, maar een dag nadat wij er onderdoor voeren is het tijdens onweer beschadigd geraakt. De opening is hierdoor uitgesteld. 

Na de boottocht over de Seine gingen we naar de Arc de Triomphe:

Deze triomfboog is vijftig meter hoog en we beklommen de wenteltrap om op het dak te komen.

Avenue des Champs-Elysées.

Avenue de la Grande Armée, met uitzicht op de wolkenkrabbers van zakenwijk La Défense.

De Arc de Triomphe staat op één van de drukste verkeerspleinen van Parijs: er komen hier twaalf wegen (avenues, lanen) samen. 

Omdat hier geen strepen op de weg staan moeten bestuurders zelf beslissen waar ze rijden, daarnaast heeft verkeer dat vanuit de lanen komt voorrang op verkeer dat al op de rotonde rijdt. 

We sloten de dag in de buurt van ons hotel af. 

We aten bij een pizzeria (nichtje en schoonzus pizza en ik lasagne) en we bezochten nog een paar souvenirwinkels. 

wensen van mijn nichtje

Wat wil een zestienjarige in Parijs doen? Naar de Eiffeltoren, varen op de Seine en naar Disneyland toe. Dat waren voor mijn nichtje de belangrijkste dingen. En o ja, pizza's eten wilde ze ook, want dat is haar lievelingskost. 

Begin december boekten schoonzus, haar dochter en ik al het hotel waar we wilden overnachten en de Eurostartrein. 

Manlief bracht ons zondagmorgen al vroeg naar Antwerpen, waar we de trein naar Parijs namen. En rond twaalf uur stapten we uit bij treinstation Gare du Nord:

Vanaf daar was het een kwartier lopen naar ons hotel. De hotelkamer was basic, maar wel driepersoons en we kwamen er verder toch alleen maar om te slapen. Meer hoefde het daarom ook niet te zijn. Verder was het overal schoon en het personeel was vriendelijk. En het mooie was dat we binnen een paar minuten bij basiliek de Sacré-Coeur stonden. 

De basiliek werd in 1887 gebouwd ter herdenking van de 58.000 doden die tijdens de Frans-Duitse Oorlog vielen (1870-1871).

Vanaf de straat naar de basiliek is het 237 traptreden omhoog.

En na die 237 deden we er nog een schepje bovenop en beklommen we nog eens 300 treden om vanaf de koepel nog verder over de stad te kunnen kijken. En mijn schoonzus, die in oktober een nieuwe knie kreeg, deed dat zomaar even!

Het was een bewolkte dag, maar het was wel warm.

's Avonds, na het eten van een🍕, namen we de metro naar station Trocadéro om naar de lichtjes van de Eiffeltoren te kijken. 

Vanaf zonsondergang tot 1:00 uur knipperen er ieder uur 5 minuten lang 20.000 lichtjes.

We liepen vervolgens nog tot aan de Eiffeltoren en daarna gingen we terug naar het hotel. Na deze lange dag hadden we wel wat slaap verdiend.

ik mag mee

Afgelopen november zaten we met een aantal familieleden in een restaurant. Schoonzus M en haar kinderen zaten bij mij in de buurt. M is een alleenstaande moeder en heeft een zoon en een dochter. Haar dochter is mijn petekind en is naar mij vernoemd, wat ik nog altijd heel erg bijzonder vind. Het meisje en ik hebben ook nog eens een hele goede band, altijd al gehad.

Toen de zoon net de eindexamens op de middelbare school afgerond had, ging M met hem op stedentrip. Hij had als bestemming Milaan gekozen. En nu zit haar dochter in de examenklas en tijdens dat etentje vertelde mijn nichtje dat ze met haar moeder op stedentrip naar Parijs zou gaan. "Dat meen je niet!" riep ik "Ik heb toevallig net tegen je oom(manlief) gezegd dat ik wel weer eens naar Parijs wilde!" Het was een spontane reactie van mij geweest, maar het nichtje reageerde als volgt: "gaan jullie met ons mee?" 

Ik vroeg bedenktijd.

 Manlief zag het niet zitten om mee te gaan en hij en ik zijn daarom samen in december naar Parijs geweest. Ik heb de vraag van mijn nichtje vervolgens uitgebreid met haar moeder besproken, want het was tenslotte een moeder-kind uitstapje. Maar nee, ze wilden mij er graag bij hebben! Dus ik zei dat ik meeging, maar dat ik me zo min mogelijk met de invulling van de dagen zou bemoeien, want dat mocht mijn nichtje bedenken. 

Een hotel en de Eurostartrein werden geboekt. De betaalde uitstapjes in Parijs werden ook geboekt en na maandenlang voorpret is het dan eindelijk zover: we vertrekken vandaag naar Parijs! Manlief brengt ons naar het station en zal ons daar woensdag ook weer ophalen. Schoonzus, mijn nichtje en ik hebben er zin in! Een paar dagen Parijs... dat wordt veel kletsen, lekker eten, mooie dingen zien en leuke dingen doen!

Op mijn weblog zal ik even niet aanwezig zijn. Tot later! 

trakteren

Een collega en ik zijn beiden in 1966 geboren en we vieren dit jaar dus beiden onze zestigste verjaardag. Nu leek het ons leuk om onze vier naaste collega's op een high-tea te trakteren. Ik liet ChatGPT een uitnodiging maken, die we een paar maanden geleden naar de anderen stuurden.

De kosten voor de high-tea waren uiteraard voor onze rekening.

Vanmorgen stonden de collega's ons al met een mooie plant op te wachten. Die plant had natuurlijk niet gehoeven, maar het was wel erg lief van ze. Vervolgens reden we naar Middelburg en een uurtje later streken we neer in het gezellige restaurant.

We kregen lekkere dingen te eten.

Er was ook nog een gang met scones en yoghurt, maar daar heb ik geen foto van. 

Na de high-tea trokken we Middelburg in om te gaan shoppen. We gingen winkel in en winkel uit en ik heb best leuke dingen gezien, maar ik heb niks gekocht. Nu had ik ook helemaal niks nodig en daarnaast vind ik alles ook nog eens erg duur. Tussendoor streken we nog ergens op een terrasje neer om iets te drinken.

Het was een leuke dag zo samen met de collega's en het was fijn om ze op deze manier te kunnen trakteren. 

terugloop

Mooi toch, zo'n bloemrijke akkerrand: 

Agrariërs kunnen een subsidie krijgen voor het aanleggen van een akkerrand met bloemen.

Onze eerste avondwandeling van dit jaar is een feit!

We doen dit alleen maar op dagen als het echt warm is en als het fijn is om op blote voeten door het koele zand en door het water te lopen.

Doordat het laag water was, konden we zelfs bij de vuurtoren over het strand blijven lopen.

Negen van de tien keer als we hier zijn, moeten we over de weg lopen omdat het water tot aan de dijk onder de vuurtoren komt.

Er wordt gezegd dat het aantal toeristen dat naar Zeeland komt steeds minder wordt. Om eerlijk te zijn merken wij daar niet zo heel veel van, maar de accommodatieverhuur schijnt terug te lopen. De reacties van mensen die op straat geïnterviewd werden, waren voornamelijk dat Zeeland duur is en dat er weinig te beleven valt. Beiden kloppen zeker wel. Als het mooi weer is ga je naar het strand, toch zeker als je kinderen hebt. Maar bij slecht weer is er hier (voor gezinnen) niet zo heel veel te doen. En ook voor jongeren is er niet veel meer te beleven. Discotheken verdwenen en daar kwam weinig voor terug. Zeeland moet haar imago dus zien op te krikken, toch zeker als het om gezinnen met jonge kinderen en jongeren gaat. Ik ben benieuwd of dat gaat lukken

🧡 🧡 🧡 🧡 🧡

Bedankt voor alle reacties gisteren op mijn bericht over de pijn bij het fietsen. Ik kocht een fietsbroek en heb die gelijk aangetrokken om er mee te gaan fietsen. De dag ervoor was ik ook wezen fietsen en daar had ik nog steeds pijn van en daarom weet ik nog niet of de fietsbroek verlichting geeft. Vandaag laat ik de fiets even staan, zodat de boel weer een beetje kan herstellen. Met de tips die ik van jullie kreeg ga ik zeker iets doen. 

oranje

Ieder jaar weer kleurt de polder in de buurt van IJzendijke oranje:

Op de foto's lijkt het misschien meer geel, maar de bloemen zijn in het echt fel oranje. 

Hier worden bloemzaden geteeld.

En het ziet er niet alleen prachtig uit, het ruikt bovendien ook nog eens heerlijk zoet. 

Vandaag ga ik een fietsbroek kopen, een echte met een zeem erin. Zolang ik niet aan mijn spataders geholpen ben, is fietsen pijnlijk en na de behandeling is het ook maar afwachten of ik van de pijn af ben. Volgens de dermatoloog is er wel haast bij dat ik geholpen zal worden, maar voor mijn gevoel gaat dat nog wel een paar maanden duren. 

Gisteren maakte ik een fietstocht van 26 km en ik kan dan bijna niet meer van mijn fiets geraken als ik thuiskom. Aan de onderkant doet dan alles pijn en de pijn straalt ook nog eens uit naar mijn stuitje. Ik hoop dat een fietsbroekje een beetje bescherming biedt en dat fietsen daardoor minder pijnlijk is. 

En nu zou je natuurlijk kunnen zeggen: stop dan met fietsen! Maar nee, dat wil ik niet. Ik wandel graag en regelmatig een eind fietsen vind ik ook leuk om te doen. En toch zeker als het warm is fiets ik liever een eindje, want daar krijg ik het minder snel warm van. 

 

schaduw

Zon en 27℃. Veel mensen zochten hier de verkoeling van de kust op, wij gingen voor verkoeling naar het bos. Omdat er dichtbij niet echt een bos is waar je een lange wandeling kan maken, moesten we er wel een uurtje voor rijden.

(Bron: Google Maps)

We hebben ongeveer 90% van de tien kilometer lange wandeling in de schaduw van de bomen kunnen lopen en dat was goed te doen. Echt veel last van de warmte hebben we daardoor niet gehad.

Ik maakte alleen niet veel foto's.

Op de terugweg haalden we vlees, sla en stokbrood voor het avondeten. We hebben geen BBQ, maar op het gourmetstel kun je ook goed buiten je vlees bakken. 

🕮 🕮 🕮 🕮

Dit zijn de boeken die ik de afgelopen weken gelezen heb:

(Bron: Hebban)

De afgelopen dagen kon ik lekker buiten zitten lezen. Manlief heeft de ligbedden, die we jarenlang niet meer gebruikt hadden, uit de schuur gehaald en schoongespoten. Het is fijn om op een ligbed te kunnen zitten en te lezen. Ik las vandaag 'Vers water voor de bloemen' van Valérie Perrin uit en daarna ben ik gelijk in een nieuw boek begonnen

nestje

Een citroenvlinder op de bloem van een Perzische kruisjesplant:

Ik heb het idee dat er dit jaar een stuk minder bijen, hommels en vlinders zijn. Er staan bloemen genoeg in onze tuin, daar zal het niet aan liggen, maar voorgaande jaren werden deze bloemen toch door veel meer beestjes bezocht.  

Dit is een beginnend nest van een papierwesp:

Het is niet echt de meest handige plek om een nest te maken, zo in een kan met kunsttulpen.

Het kwam doordat ik het regenwater uit de kan gooide, dat ik het nestje zag. En ook een papierwesp die het misschien niet overleefd heeft, omdat ik niet wist dat ze in de kan zat. 

En ja, eindelijk is het dan weer mooi weer! Ik ben blij met alle regen die gevallen is, alleen was het jammer dat het steeds zo koud was. En eerlijk is eerlijk: binnen op de loopband lopen is fijn, maar het is toch echt vele malen fijner als ik buiten kan lopen. En daarom trok ik vanmorgen al vroeg mijn wandelschoenen aan om te gaan wandelen in de zon. Het werd een heerlijke wandeling!

Hierbij wil ik je een mooi Pinksterweekend wensen!